Uzasadnienie
A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę (nr 42) z 18 kwietnia 2020 r., w której domagał się stwierdzenia, że przewlekłość postępowania organu I instancji miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zobowiązania organu do załatwienia wniosku z 30 września 2019 r. o przyznanie jednorazowej i bezzwrotnej zapomogi finansowej na miesiąc wrzesień 2019 r. w nieprzekraczalnym terminie jednego miesiąca, od dnia otrzymania wyroku, pod rygorem kary przewidzianej w przepisach prawa.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Organ podniósł, że skarga nie została poprzedzona wniesieniem ponaglenia do właściwego organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.
Ponieważ przedstawienie dowodu złożenia ponaglenia jest warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania, zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2020 r., doręczonym 13 lipca 2020 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego w tym zakresie tj. do złożenia dowodu, że wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., który jest organem wyższego stopnia w niniejszej sprawie, ponaglenie w sprawie przewlekłego prowadzenia przez Prezydenta Miasta K. postępowania w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na miesiąc wrzesień 2019 r.
Z uwagi na fakt, że do dnia wydania niniejszego postanowienia A. G. nie uzupełnił braku formalnego skargi, polegającego na przedstawieniu dowodu, że przed jej wniesieniem wniósł ponaglenie do organu wyższego stopnia, skarga podlegać musiała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Skarga na przewlekłość, która nie została poprzedzona ponagleniem jest niedopuszczalna, co także powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na brak stosownego ponaglenia wskazuje bowiem odpowiedź na skargę, oraz akta administracyjne dołączone do sprawy II SA/Ke 485/20.