Uzasadnienie
W. Ś w dniu 28 stycznia 2008r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nie wydaniu decyzji w przedmiocie rozbiórki rozpoczętej budowy budynku składowego na działce o numerze ewidencyjnym [...] położonej przy ul [...] oraz nie informowaniu o wynikach postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach pismem z dnia 19 lutego 2008r. wezwał W. Ś. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie czy przed wniesieniem skargi składał zażalenie do Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność organu - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Równocześnie pismem z dnia 19 lutego 2008r. Sąd wezwał Inspektora Nadzoru Budowlanego do złożenia wyjaśnień odnośnie wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia.
W odpowiedzi Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia 28 lutego 2008r. wskazał, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu nie składał zażalenia do Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność organu I instancji.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie W. Ś. do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi nie została przez skarżącego odebrana, była dwukrotnie awizowana (w dniach 25 lutego 2008r. i. 4 marca 2008r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia, a jego złożenie spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.
W ocenie Sądu, warunek określony w art. 52 § 1 p.p.s.a. w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozpoznawanej sprawie nie został spełniony. Skarżący nie wykazał, iż składał do organu wyższego stopnia tj. Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenia na niezałatwienie w terminie przez Inspektora Nadzoru Budowlanego sprawy w przedmiocie rozbiórki budynku. Nadto z wyjaśnień Inspektora Nadzoru Budowlanego złożonych w piśmie z dnia 28 lutego 2008r. wynika, że skarżący w niniejszej sprawie nie wyczerpał wskazanego toku postępowania.
W rozpoznawanej sprawie, zgodnie z poglądami doktryny, nie ma możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna, a niedopuszczalność jak już było wcześniej podniesione, wynika z faktu, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących przed organem właściwym do załatwienia sprawy.
Z podniesionych wyżej względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało odrzucić.