Uzasadnienie
S.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., w uzasadnieniu wskazując, że w wyniku prac wykonywanych przez Urząd Gminy w W. doszło do zagrożenia podtopieniem jego działki położonej w G.
- 71. Pomimo interwencji kierowanych do organu, nieprawidłowości tych organ nie usunął, wobec czego nieruchomość jest w dalszym ciągu podtapiana.
W odpowiedzi na skargę z dnia 7 lutego 2013r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej odrzucenie, argumentując, że S.N. nie składał skargi na bezczynność do organu wyższego stopnia. Ponadto w niniejszej sprawie nie wydawano żadnej decyzji administracyjnej, a jedynie postanowienie z dnia 1 października 2009r. nakładające na Gminę W. obowiązek przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego drogi gminnej nr 004392T, który został wykonany, a prowadzone w tym zakresie postępowanie zakończono.
Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2013r. tut. Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy składał zażalenie na zaskarżoną w niniejszej sprawie bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do organu wyższego stopnia oraz do nadesłania tego pisma wraz z dowodem nadania.
W odpowiedzi z dnia 21 lutego 2013r. S.N. wskazał jedynie, że w niniejszej sprawie w 2010r. składał skargę do Prokuratury Rejonowej. W załączeniu strona przedstawiła także kopię skierowanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. pisma z dnia 14 lutego 2013r. – zawierającego polemikę z twierdzeniami przedstawionymi w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sytuacjach, gdy nie wydano:
- 1) decyzji administracyjnej;
- 2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) innego niż określonego w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach.
Jak wynika z kolei z art. 149 § 1 ustawy P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpocznie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a.).
W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest jedynie wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 K.p.a., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia (w niniejszej sprawie jest to Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego) na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia, spełniając zarazem kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a.
W niniejszej sprawie opisany wyżej warunek wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony – co czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną. Jak wynika bowiem z odpowiedzi na skargę oraz wyjaśnień S. N. nadesłanych przy piśmie z dnia 21 lutego 2013r. przed wniesieniem skargi do tut. Sądu strona nie wniosła zażalenia na kwestionowaną w niniejszej sprawie bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B..
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a.