Uzasadnienie
E. L., reprezentowana przez pełnomocnika - r. pr. I. F., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach za pośrednictwem Włoszczowskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. z siedzibą we Włoszczowie skargę, zawartą w piśmie z 14 stycznia 2016 r., na bezczynność Spółki w sprawie o udostępnienie informacji publicznej, w której domagała się zobowiązania Spółki do rozpoznania wniosku z 24 grudnia 2015 r., stwierdzenia, że Spółka dopuściła się bezczynności, z tym, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, przyznania na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 100 zł oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia radcy prawnego.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że wnioskiem z 24 grudnia 2015 r. zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej w postaci treści decyzji wydanych na rzecz Spółki w 2014 r. na podstawie art. 124b ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Wyjaśniła, że wniosek ten został przesłany drogą mailową, na wskazany na stronie internetowej Spółki adres: biuro@wzwik-włoszczowa.pl. Na powyższy wniosek Spółka nie udzieliła odpowiedzi w terminie 14 dni, jak też nie zawiadomiła wnioskodawczyni o braku możliwości załatwienia wniosku w tym terminie, przy czym wnioskowana informacja nie jest ujawniona na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Spółki. Powołując się na informacje wynikające z rejestru przedsiębiorców KRS, skarżąca podniosła, że Spółka może zostać uznana za podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej z uwagi na dominującą pozycję Gminy Włoszczowa, która jest jedynym udziałowcem Spółki, a ponadto jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, gdyż prowadzi działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków.
W odpowiedzi na skargę, reprezentowana przez adwokata Spółka wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie na jej rzecz od skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu Spółka wyjaśniła, że wniosek o udostępnienie informacji został wysłany za pośrednictwem poczty e-mail w dniu 24 grudnia 2015 r. o godzinie 16:31. Okres Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku oraz niedookreślona treść żądania sprawiły, że Spółka z przyczyn natury obiektywnej nie ustosunkowała się do wniosku w ustawowym terminie. Aktualnie trwają czynności zmierzające do ustalenia, czy w 2014 r. były wydawane na jej rzecz jakiekolwiek decyzje "jakie zdaje się mieć na myśli skarżąca".
W piśmie procesowym z 19 lutego 2016 r. Spółka poinformowała, że z pisma otrzymanego od Starosty Powiatowego we Włoszczowie z 17 lutego 2016 r. wynika, że w 2014 r. organ ten nie wydawał żadnych decyzji na rzecz WZWiK Sp.z o.o. we Włoszczowie w trybie art. 124 b ustawy o gospodarce nieruchomościami i że tego samego dnia, tj. 19 lutego 2016 r. informacja ta została przesłana skarżącej.
W piśmie procesowym z 24 marca 2016 r. skarżąca przyznała, że ostatecznie udostępniono jej żądaną informację, ale zarzuciła, że wskazywane przez Spółkę okoliczności nie uzasadniają oddalenia skargi, skoro z odpowiedzi na skargę wynika, że dopiero 29 stycznia 2016 r. Spółka zaczęła ustalać, czy były wydawane na jej rzecz decyzje. Skarżąca wskazała także, że jej wniosek o udostępnienie informacji był jednoznaczny, a ponadto Spółka mogła się zwrócić o jego sprecyzowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Oceniając w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi należy stwierdzić, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zmianami), dalej P.p.s.a.
Przedmiotem skargi jest bezczynności Włoszczowskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. z siedzibą we Włoszczowie w zakresie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej treści decyzji wydanych na rzecz Spółki w 2014 r. na podstawie art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami - dalej w skrócie u.g.n., a więc decyzji zobowiązujących właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości do ich udostępnienia - w tym przypadku Spółce - w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania między innymi płynów. Nie ulega wątpliwości, że Spółka jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058), dalej u.d.i.p., a żądana informacja informacją publiczna o jakiej mowa w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 4 tej samej ustawy.
Dlatego też nie udostępniając w terminie o jakim mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. tej informacji ani nie powiadamiając o powodach opóźnienia, Spółka pozostawała w bezczynności. Natomiast okolicznością niesporną jest to, że w dacie orzekania przez Sąd Spółka nie pozostawała już w bezczynności albowiem 19 lutego 2016 r. przesłała skarżącej informację, popartą pismem Starosty Włoszczowskiego, że w 2014 r. nie została wydana na jej rzecz żadna taka decyzja. W takim więc zakresie, w jakim E. L. domagała się zobowiązania Spółki do rozpoznania jej wniosku, postępowanie stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym podlegało w tej części na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. umorzeniu.
Stwierdzona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, co przyznaje sam autor skargi domagając się takiego właśnie stwierdzenia. W związku z tym takie też rozstrzygnięcie Sąd zamieścił w punkcie II wyroku, stosownie do art. 149 § 1 pkt 1a P.p.s.a.
Natomiast Sąd nie uznał za uzasadnione przyznanie na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 100 złotych. Zauważyć bowiem należy, że kierując do Spółki w formie maila wniosek i wysyłając go 24 grudnia po godzinach pracy można sądzić, że celowo skarżąca wybrała taki dzień i taką właśnie godzinę, aby Spółka miała jak najmniej czasu na rozpatrzenie wniosku. Ponadto o ile dla każdego prawnika treść wniosku nie mogła budzić żadnych wątpliwości, to już dla pracowników Zakładu Wodociągów i Kanalizacji mogło nie być oczywiste o jakie decyzje chodzi skarżącej. Skoro więc dodatkowo nawet sama skarżąca przyznaje, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, zdaniem składu orzekającego nie zasługuje na uwzględnienie wniosek o przyznanie jej sumy pieniężnej.
O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200, 201 § 1 i 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804). Na zasądzoną na rzecz skarżącej kwotę składa się wpis od skargi – 100 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej – 480 zł.
Odnośnie natomiast wniosku Spółki o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania wskazać należy, że obowiązujące przepisy takiej możliwości, w sytuacji gdy Spółka występuje w sprawie jako organ, nie przewidują.