Uzasadnienie
W dniu 16 kwietnia 2023 r. M. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność Straży Miejskiej w Kielcach w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zarzucając naruszenie:
- 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek;
- 2. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wystąpiła o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 31 marca 2023 r. oraz zasądzenie na jej rzecz od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w dniu 31 marca 2023 r. mailowo wniosła o udostępnienie informacji publicznej poprzez podanie danych sprawcy wykroczenia SW-441/462/1738/23/BS/MK tj. uzupełnienie informacji zawartych w piśmie Straży Miejskiej w Kielcach z 28 marca 2023 r. w sprawie zakończenia ww. czynności wyjaśniających. Zdaniem strony, w sprawie tej jest zawiadamiającą pokrzywdzoną, natomiast w dniu 12 kwietnia 2023 r. organ odmówił jej udzielenia tej informacji twierdząc, że otrzymała wszystkie konieczne informacje.
W odpowiedzi na skargę Komendant Straży Miejskiej w Kielcach wniósł o jej oddalenie wskazując, że wniosek skarżącej dotyczy indywidualnej sprawy prowadzonej przez Sekcję Wykroczeń Straży Miejskiej w Kielcach, w której była ona zawiadamiającą. Z tego względu wniosku nie można traktować jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej i nie powinny znaleźć zastosowania przepisy ustawy o udostępnienie informacji publicznej. Organ podkreślił, że z uwagi na charakter żądanych danych (związanych z prywatnością osoby), nie mamy do czynienia z informacją publiczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
W świetle przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o udostępnienie informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176), dalej jako u.d.i.p, bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.) lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w formie zwykłego pisma informuje się wnioskodawcę o tym, że podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, dana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany taką informacją nie dysponuje, ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy, czy też, że zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc, że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują (por. wyrok WSA w Olsztynie z 11 stycznia 2022 r., sygn. akt II SAB/Ol 166/21. LEX nr 3288449).
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, w pierwszej kolejności obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca, był obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez tę stronę informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca 28 marca 2023 r. otrzymała pismo Komendanta Straży Miejskiej w Kielcach o przeprowadzeniu przez ten organ czynności wyjaśniających w sprawie SW-441/462/1738/23/BS/MK odnośnie niezachowania środków ostrożności przy trzymaniu psa (brak smyczy i kagańca) oraz używania słów nieprzyzwoitych w miejscu publicznym z podaniem danych zdarzenia. Z ww. pisma wynikało, że czynności wyjaśniające były prowadzone na podstawie art. 54 kodeksu postepowania w sprawach o wykroczenia (kpw), które zakończyły się:
- 1. w zw. z art. 77 § 1 Kodeksu Wykroczeń postępowaniem mandatowym;
- 2. w zw. z art. 141 Kodeksu Wykroczeń odstąpiono od skierowania wniosku do Sądu Rejonowego o ukaranie z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu.
Jednocześnie w piśmie zawarto pouczenie, że osobie, która złożyła zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia, przysługuje zażalenie do organu nadrzędnego na niewniesienie wniosku o ukaranie (art. 56a kpw).
W nawiązaniu do tego pisma M. M. wystąpiła mailowo do organu z wnioskiem z 31 marca 2023 wskazując, że nie otrzymała danych sprawcy. W odpowiedzi organ podał, że wszystkie konieczne informacje i oznaczenia nadane prowadzonemu postępowaniu zostały przekazane (pismo z 12 kwietnia 2023 r.).
W kontekście bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej należy ustalić, czy na organie w ogóle ciążył obowiązek podjęcia stosownego aktu lub czynności. Dokonując tej oceny należy mieć na uwadze treść art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu tej ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonych. Natomiast stosownie do art. 1 ust. 2 u.d.i.p. przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że należy przede wszystkim ustalić, czy żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednak należy mieć też na względzie, że niedopuszczalne jest stosowanie przepisów tej ustawy wówczas, gdy żądane informacje, mające charakter informacji publicznych, osiągalne są w innym trybie.
Mając na względzie powyższe, należy zgodzić się z organem, że dane dotyczące sprawcy wykroczenia w sprawie indywidualnej nie stanowią informacji publicznej i dlatego nie podlegają udostepnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Niezależnie od tej kwestii, zgodnie z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. udostępnienie informacji w niniejszej sprawie administracyjnej podlega odrębnemu trybowi uregulowanemu w Kodeksie postepowania karnego (k.p.k.). Ustawa bowiem Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia w art. 38 § 1 odwołuje się do odpowiedniego stosowania art. 156 § 1 – 5, art. 157, art. 158 k.p.k. Niewątpliwie informacje, o których udostępnienie wniosła skarżąca, są informacjami zawartymi w aktach sprawy postępowania karnego. Natomiast stosownie do art. 156 § 1 k.p.k. akta sprawy udostępnia się stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym.
Na gruncie powyżej wskazanych przepisów należy zatem uznać, że udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem skarżącej z 31 marca 2023 r. może się odbyć jedynie w trybie postępowania karnego. Z tych przyczyn, organ, którego bezczynność została zaskarżona, nie był organem zobowiązanym do udzielenia ww. informacji, zaś ta, nie podlega udostępnieniu w trybie postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259) odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
O zwrocie opłaty sądowej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.