Uzasadnienie
W piśmie z dnia 15 stycznia 2008r., złożonym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 16 stycznia 2008r., Z. P. zawarł skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trzech prowadzonych przez ten organ na jego wniosek postępowaniach w sprawie wznowienia postępowań dotyczących samowolnie wybudowanego domu mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz ogrodzenia. Skarżący wniósł o ukaranie na podstawie art. 37 kpa pracownika odpowiedzialnego za niezałatwienie jego sprawy w terminie wskazując, iż pismem z dnia 14 maja 2007r. zwrócił się o wznowienie postępowania administracyjnego, a odpowiedź otrzymał dopiero w dniu 9 listopada 2007. Skarżący zarzucił, że załatwienia sprawy z półrocznym opóźnieniem nie uzasadnia żaden przepis.
Pismo to zostało przekazane w dniu 22 stycznia 2008r. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, który następnie w dniu 17 lutego 2008r. przekazał je wraz z aktami spraw oraz odpowiedzią na skargi.
Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2008r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej uppsa, skargi zostały rozdzielone.
Niniejsza sprawa dotyczy skargi na bezczynność w sprawie z wniosku skarżącego o wznowienie postępowania dotyczącego wzniesionego przez małżonków S. na działce położonej w G. budynku gospodarczego.
W odpowiedzi na tę skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że pismem z dnia 7 listopada 2007r. poinformował skarżącego, iż nie toczyło się przed tym organem żadne postępowanie w sprawie budynku gospodarczego jak również, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego takiego postępowania nie prowadził. Dlatego też wniosek o wznowienie postępowania jest niezasadny. Na skutek złożonego przez skarżącego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenia na bezczynność, organ ten postanowieniem z dnia 28 grudnia 2007r. wyznaczył 21-dniowy termin do załatwienia wniosku Z. P. Decyzją dnia 24 stycznia 2008r. / w odpowiedzi na skargę mylnie wskazano, że z dnia 24 stycznia 2007r./ Wojewódzki Inspektor nadzoru Budowlanego odmówił wznowienia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga na bezczynność organów, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 uppsa, ma na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Taki cel skargi na bezczynność wynika z treści art. 149 uppsa, zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Rodzaj rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane w sprawie ze skargi na bezczynność świadczy jednoznacznie o tym, iż celem takiej skargi nie jest karanie organów, ani też ich pracowników za niezałatwienie sprawy w terminie, jak tego domaga się skarżący, lecz zdyscyplinowanie organów, aby załatwiły w określonym przez sąd terminie nierozstrzygniętą do daty złożenia skargi sprawę.
W niniejszej sprawie do chwili złożenia przez Z. P. skargi na bezczynność organu / należy przyjąć, iż datą złożenia skargi była data jej doręczenia organowi, to jest 22 stycznia 2008r./ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wydał żadnego aktu, który by rozstrzygał złożony wniosek. Skoro zaś wniesienie skargi zostało poprzedzone złożeniem zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia, skarga w chwili jej składania była dopuszczalna. Jednakże ponieważ w dniu 24 stycznia 2008r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozstrzygnął wniosek o wznowienie z dnia 14 maja 2008r., wydając stosowną decyzję i doręczając ją skarżącemu najpóźniej 10 lutego 2008 / w nadesłanych aktach brak jest dowodu doręczenia tej decyzji, skoro jednak Z. P. w dniu 10 lutego 2008r. złożył od niej odwołanie należy przyjąć, iż najpóźniej tego dnia decyzję otrzymał,/ postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Sąd nie mógłby bowiem wydać w tej sprawie wyroku o treści zgodnej z art. 149 uppsa, a więc zobowiązującego organ do wydania aktu, który to akt już został przez organ wydany. Jak już wcześniej wspomniano nie jest możliwe w uwzględnieniu skargi na bezczynność, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 uppsa karanie pracowników organu za bezczynność, jaka miała miejsce przed wydaniem decyzji.
Mając powyższe na uwadze, skoro postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, podlegało ono umorzeniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 uppsa.