Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 26 maja 2004 r., sygn. akt II SAB/Kr 1/04

Metryka

Sąd
II SAB/Kr 1/04 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia NSA Joanna Tuszyńska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 26 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J.W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 4.11.2003 r. sygn. II SAB/Kr 144/03 postanawia odrzucić skargę o wznowienie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4.11.2003r Sąd odrzucił skargę J.W. złożoną na bezczynność Gminy Z. w sprawie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odpis postanowienia został skarżącemu doręczony w dniu 27.11.2003r.

Pismem z dnia 26.01.2004r J.W., skarżący zażądał "wszczęcia postępowania wznowieniowego w sprawie do sygn. II SA/Kr 3415/02", zarejestrowanej następnie do sygn. II SAB/Kr 144/03.

Wezwany do uzupełnienia braków skargi przez podanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie stwierdził, że domaga się wznowienia Postępowania "w oparciu o dowody wskazujące na popełnienie przestępstwa". Podał, że "plan w skali l: 2880 został sporządzony dla potrzeb wydanych w drodze przestępstwa decyzji" oraz, że "przestępstwo - pomówienie winno być udowodnione w drodze wyroku sądu".

Wobec powyższego, należało ocenić kwestię dopuszczalności skargi o wznowienie w niniejszej sprawie.

Zgodnie z przepisami art. 270 i następnych ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, na następujących podstawach:

  1. - jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;
  2. - jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe,
  3. - gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie,
  4. - orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
  5. - orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa,
  6. - w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu,
  7. - w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy.
  8. - z powodu przestępstwa, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów.

Żadna ze wskazanych przez skarżącego podstaw wznowienia nie jest jedną z podstaw ustawowych, wyżej przytoczonych.

Zgodnie z treścią art. 280 § 1 omawianej ustawy, Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W razie ustalenia, że skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, sąd wniosek odrzuci.

Dlatego też orzeczono jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.