Uzasadnienie
M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. w sprawie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 14 kwietnia 2020 r. Skarżący wniósł o:
- 1. zobowiązanie Zarządu Dróg Wojewódzkich do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 14 kwietnia 2020 r.
- 2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania
- 3. wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienia o wstrzymaniu prac na inwestycji: Rozbudowa drogi DW 973 Żabno - Kozłów.
W uzasadnieniu skargi M. M. wskazał, że 14 kwietnia 2020 r. wysłał wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej rozbudowy drogi nr 973 Żabno - Kozłów, zadał we wniosku pytania o odstępstwa od przepisów techniczno -budowlanych, wniosek o wydanie decyzji ZRiD. Do dnia wniesienia skargi tj. 15 maja 2020 roku nie otrzymał odpowiedzi na wniosek. Skarżący wskazał, że jest zainteresowany tą inwestycją bowiem przebiega przez jego działkę.
W odpowiedzi na skargę Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. poinformował, że na wniosek o udostępnienie informacji publicznej M. M., który wpłynął do Urzędu 16 kwietnia 2020 roku została udzielona odpowiedź 8 czerwca 2020 roku. Opóźnienie w odpowiedzi wyniknęło z sytuacji spowodowanej pandemią COVID-19 i wszelkimi związanymi z tym ograniczeniami. Pracownicy urzędu w początkowej fazie pandemii pracowali w znacznej większości w systemie pracy zdalnej. Spowodowało to pewne ograniczenia w możliwości udzielenia odpowiedzi w ustawowym terminie. Wnioskodawca w odpowiedzi na swoje pismo został o tym fakcie poinformowany oraz przeproszony za powstałe opóźnienie w przekazaniu odpowiedzi na wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z 2167 dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2107 z późn. zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) - dalej określanej jako "p.p.s.a.".
W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Na podstawie tego przepisu Sąd rozpoznał sprawę bez wyznaczania rozprawy.
Dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1b i § 2 p.p.s.a.
Przedmiotem wniosku M. M. były dwie kwestie:
- 1) jakie odstępstwa od przepisów techniczno – budowlanych w zakresie rozbudowy drogi DW 973 będzie występowała jednostka projektowa
- 2) kiedy jednostka projektowa w imieniu inwestora będzie składała wniosek o odstępstwa i wniosek o wydanie decyzji ZRID (jeśli wnioski zostały już złożone – prośba o przesłanie ich kserokopii).
Odpowiedzi na wniosek udzielono w dniu 8 czerwca 2020 r. (data sporządzenia i wysłania pisma do wnioskodawcy). Odpowiedź była wyczerpująca i kompletna, a dodatkowo organ przeprosił skarżącego za powstałe opóźnienie.
W świetle przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm.) – dalej określanej jako "u.d.i.p." – nie ulega wątpliwości, że adresat wniosku jako podmiot wykonujący zadania publiczne jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, a przedmiotowy zakres wniosku dotyczył informacji publicznej.
Ponieważ w dacie wyrokowania wniosek o udostępnienie informacji publicznej był już załatwiony, w pkt I wyroku Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności jako bezprzedmiotowe - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.
W niniejszej sprawie termin ten został przekroczony, a zatem zaistniała bezczynność organu w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Stan bezczynności trwał w dacie wniesienia skargi. Dlatego też należało ocenić, czy stwierdzona bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W tym miejscu trzeba zwrócić uwagę, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2.
Nie jest pomiędzy stronami sporne i nie budzi wątpliwości Sądu, że okoliczność ta nie spowodowała zawieszenia terminów rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2020 r., sygn. II SAB/Łd 12/20 – dostępny w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych), niemniej jednak nie sposób pomijać tej okoliczności przy ocenie stopnia naruszenia prawa przez organ. Powszechnie jest wiadomym, że w miesiącach od marca do czerwca 2020 r. organy administracji publicznej z uwagi na ogłoszony stan epidemii ograniczyły działalność do zadań najpilniejszych, a urzędnicy pracowali w trybie zdalnym. Żądana informacja została skarżącemu przesłana w czerwcu 2020 r., a organ przeprosił za powstałe opóźnienie. Wszystkie te okoliczności spowodowały przyjęcie, że stwierdzona bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa – o czym orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a.
Sąd nie mógł – wbrew żądaniu skargi – orzec o wstrzymaniu prac na inwestycji: Rozbudowa drogi DW 973 Żabno – Kozłów, ponieważ kwestia ta nie należy po myśli art. 3 p.p.s.a. do kognicji sadów administracyjnych, a właściwe w tym zakresie są organy nadzoru budowlanego.
O kosztach orzeczono w pkt. III wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi