Uzasadnienie
Akademia [...] w K. wniosła do WSA w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłość SKO w [...] w sprawie wszczętej przed Prezydentem Miasta znak: [...], a procedowanej przed skarżonym organem pod sygnaturami [...] oraz [...] polegającą na niewydaniu postanowienia w sprawie odmowy udostępnienia do wglądu pełnych akt sprawy zalegających w ramach postępowania znak: [...], pomimo upływu ponad miesiąca od dokonania czynności materialno-prawnej odmowy udostępnia tych akt pełnomocnikowi A [...]. W uzasadnieniu skargi strona podała, że 10 kwietnia 2015 r. pracownik organu odmówił udostępnienia jej przedstawicielowi akt sprawy toczącej się do znaku: [...]. Odmowa odnotowana została na druku "Oświadczenia do akt sprawy", nie była jednak zasadna merytorycznie, a ponadto naruszała przepisy k.p.a. regulujące sposób odmowy wydania akt, tj. w formie postanowienia. Pomimo upływu miesiąca od tej daty skarżąca nie otrzymała postanowienia o odmowie wglądu w ww. akta.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w dniu 15 czerwca 2015 r. wydał postanowienie [...] o odmowie udostępnienia pełnych akt oznaczonych sygnaturą [...], a obejmujących akta sprawy prowadzonej przez Prezydenta Miasta pod znakiem [...] o ustalenie warunków zabudowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie Ppsa, sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawie skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 § 2 art. 3 Ppsa. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa, wniesienie skargi na bezczynność organów jest możliwe w wypadkach przewidzianych w pkt 1- 4, czyli skarga ta przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1 - 3) oraz w sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa.
W przedmiotowej sprawie organ wydał akt administracyjny dopiero po złożeniu skargi do sądu. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 ppsa ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 2 tego przepisu lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe – pkt 3. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, jeżeli po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe – w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub podjęcia czynności - niewątpliwie w przypadku wydania aktu po wniesieniu skargi na bezczynność organu i/lub przewlekłość prowadzonego przez niego postępowania, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd.
Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeśli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej dokonania. Przy ocenie zasadności skargi decydujący jest bowiem stan z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności do tego momentu, czyni postępowanie w sprawie bezczynności bezprzedmiotowym (uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08). W nin. sprawie nie zachodzi bezczynność organu albowiem wydał on postanowienie o odmowie udostępnienia akt postępowania - co prawda po upływie 2 miesięcy od odmowy faktycznego ich udostępnienia i po wniesieniu skargi, ale przed dniem wydania wyroku.
Zatem w dacie wydania wyroku nie miała już miejsca bezczynność organu dotycząca niezałatwienia wniosku skarżącej. W ten sposób została wyeliminowana zarówno bezczynność organu, jak i przewlekłość postępowania (a tym samym przedmiot skargi), a postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z poglądami wyrażonymi w doktrynie i orzecznictwie, za przewlekłe prowadzenie postępowania należy rozumieć takie postępowanie, które – wbrew zasadzie wyrażonej w art. 12 k.p.a. – nie zmierza do bezpośredniego załatwienia sprawy, dlatego, w przedmiotowej sprawie, należy przyznać, że również do dnia wydania ww. postanowienia istniała w sprawie przewlekłość co do wydania tego aktu.
Zwłoka organu nie miała jednak charakteru rażącego. Za taki nie można uznać dwumiesięcznego okresu czasu w nin. postępowaniu, tym bardziej, że strona została poinformowana o przyczynie odmowy akt, jako strony postępowania, w dniu 16 grudnia 2014 r. (protokół z przyjęcia strony k.199 a.a).
Wobec przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych i prawnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 149 § 1, art. 161 § 1 pkt 3 orzekł jak w sentencji wyroku.