Uzasadnienie
W dniu 18 sierpnia 2009r. A.P. złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Wniósł on o wyznaczenie organowi dodatkowego 14 dniowego terminu załatwienia sprawy, a także o wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie oraz o wymierzenie grzywny organowi. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że 1997r. (w skardze skarżący podaje najprawdopodobniej przez pomyłkę rok 1997r., z akt sprawy jednoznacznie wynika, że chodzi o rok 2007) jego matka, będąca w niniejszej sprawie jego pełnomocnikiem, złożyła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawiadomienie, o samowoli budowlanej do jakiej miało dojść na działce nr 1 w P. Od momentu przeprowadzenia w dniu 17 kwietnia 2008r. na przedmiotowej działce oględzin, skarżący nie otrzymał żadnej informacji, o tym jak sprawa została załatwiona.
W związku z powyższym wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zażalenie prosząc o wyznaczenie organowi I instancji dodatkowego miesięcznego terminu załatwienia sprawy. Zażalenie to zostało uwzględnione, jednakże jak pisze skarżący, wyznaczony miesięczny termin do załatwienia sprawy upłynął bezskutecznie, a sprawa nadal jest niezałatwiona.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że na skutek wniesienia zażalenia przez H.P. - pełnomocnika A. P. - sprawa niezachowania przez organ nadzoru budowlanego terminu załatwienia sprawy wynikającego z art. 35 § 1 kpa rozpatrywana była przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., który postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. znak: [...] wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. dodatkowy termin rozpatrzenia sprawy (do dnia 29 maja 2009 r.) oraz zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych nie załatwienia sprawy w terminie, a także przedsięwzięcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.
Dalej organ wyjaśnił, iż z przebiegu prowadzonego postępowania wynika, że przewłoka postępowania powstała wyłącznie z winy strony – H.P., która dwukrotnie nie stawiła się na wezwanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w celu złożenia wyjaśnień o przebiegu robót prowadzonych przy budynku gospodarczym położonym na działce nr ewid. 2. W związku z tym, że sprawa została zakończona wydaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. decyzji z dnia [...] września 2009r. znak: [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie - zarzut bezczynności organ jest bezzasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§2).
W postanowieniu z dnia z dnia 31 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie l SAB/OI 3/06 orzekł, iż jeśli w momencie rozpoznania przez sąd skargi organ nie pozostaje już w bezczynności, to postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 tej ustawy, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie (LEX nr 237485). Podgląd ten sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. Bezczynności organ ustaje w momencie wydania decyzji objętej żądaniem lub odwołaniem. O bezczynności organu administracji można mówić jedynie wtedy, gdy wbrew swemu obowiązkowi nie wydaje decyzji. W przypadku wydania decyzji opóźnionej (z uchybieniem ustawowego terminu załatwienia sprawy) organ pozostaje w bezczynności od dnia po którym minął mu termin do wydania decyzji do dnia w którym decyzję tę wydaje.
Sąd rozpoznając skargę na bezczynność organu administracji stosuje normę określoną przepisem art. 149 p.p.s.a. która stanowi, iż sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W sytuacji, kiedy ustaje bezczynność organu, przed wydaniem orzeczenia przez sąd, brak podstaw do zobowiązania organu do wydania decyzji, skoro ta już w obrocie prawnym istnieje. Postępowanie sądowe staje się więc bezprzedmiotowe. Wydanie decyzji przez organ, po złożeniu skargi na bezczynność a przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, skutkować musi uznaniem postępowania za bezprzedmiotowe. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszym postępowaniu. Po złożeniu skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z., organ ten wydał decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie.
Nastąpiło to przed rozpoznaniem sprawy przez sąd. Nie oceniając prawidłowości tego rozstrzygnięcia, uznać należy, iż organ administracji wydał decyzję, co skutkuje tym, iż nie pozostaje on już w bezczynności. Postępowanie sądowe stało się więc bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na mocy wyżej przytoczonych przepisów orzeczono jak w sentencji.