Uzasadnienie
W dniu [....] 2009r. [....] Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N., zarzucając nie rozpatrzenie w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa zażalenia na postanowienie Wójta Gminy T. z dnia 12 stycznia 2009 r. znak: [....]. W skardze wskazano, że zażalenie zostało wniesione w dniu [....] 2009r. i do dnia wniesienia skargi nie zostało przez Kolegium rozpatrzone. Strona skarżąca wniosła o zobowiązanie Kolegium do rozpoznania zażalenia w terminie czternastu dni oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wniosło o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem w dniu [....] 2009r. rozpatrzyło zażalenie strony skarżącej i wydało postanowienie, którym uchyliło zaskarżone postanowienie Wójta Gminy T. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W piśmie nadanym w dniu [....] 2009r. strona skarżąca wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego i zasądzenie na jej rzecz kosztów, wskazując, że Kolegium pozostawało w bezczynności co do rozpatrzenia przedmiotowego zażalenia, lecz po wniesieniu skargi rozpoznało zażalenie i w dniu 9 października 2009r. wydało postanowienie uchylające zaskarżone postanowienie Wójta Gminy T. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi na bezczynność organów jest możliwe w wypadkach przewidzianych w pkt 1-4a.
W przedstawionym wyżej stanie faktycznym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. zobowiązane było do rozpatrzenia zażalenia strony skarżącej i należało uznać, że Kolegium w dniu wniesienia skargi pozostawało w bezczynności co do rozpatrzenia zażalenia strony skarżącej. Stosownie zaś do poglądu wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OPS 6/08 "Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ppsa ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności".
Zatem, mimo tego że w niniejszej sprawie SKO w N. pozostawało w bezczynności, postępowanie sądowe ulega umorzeniu jako przedmiotowe z uwagi na brak możliwości zastosowania przez sąd trybu przewidzianego w art. 149 ppsa, gdyż Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność nie mógłby zobowiązać organu do wydania w określonym terminie aktu, który został wydany już po wniesieniu skargi, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd.
Na koniec należy zauważyć, że gdyby wydanie przez Kolegium żądanego aktu po wniesieniu skargi, ale przed zamknięciem rozprawy skutkowało oddaleniem skargi, mogłoby to w konsekwencji prowadzić do lekceważenia przepisów wyznaczających organom administracyjnym terminy załatwienia spraw i skarga na bezczynność organu przestałaby spełniać swoje zadanie, ponieważ stałaby się tylko iluzorycznym środkiem przymuszenia do terminowego załatwienia spraw przez organy administracyjne.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa należało orzec jak w punkcie I sentencji i umorzyć postępowanie sądowe.
W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 201 § 1 ppsa, który przewiduje zwrot kosztów na rzecz skarżącego od organu w razie umorzenia postępowania, w sytuacji uwzględnienia przez organ skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skoro zaś w niniejszej sprawie SKO w N. rozpoznało zażalenie strony skarżącej, co do którego pozostawało w bezczynności, przed dniem, w którym Sąd rozpoznał skargę na bezczynność SKO, należy to traktować jako równoznaczne z uwzględnieniem skargi. Dlatego też zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania w wysokości odpowiadającej uiszczonemu przez nią wpisu było uzasadnione w świetle art. 201 § 1 ppsa.