Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25.10.2006r., skarżący J.K., zarzucił Wójtowi Gminy B. bezczynność która ma polegać na tym że, w kwietniu 2004 roku wszczęto postępowanie administracyjne, z m.in. z wniosku skarżącego, "mające na celu rozstrzygnąć, czy stodoła (bez fundamentów i ścian) jest budynkiem czy budowlą -w myśl przepisów prawa budowlanego". Okoliczność ta ma wpływ na ustalenie wysokości podatku od nieruchomości. Pomimo kilku próśb - ostatnia z dnia 21.09.06 r., Wójt Gminy nie wydał decyzji w przedmiotowej sprawie. Powyższy stan rzeczy sygnalizowany był w skargach które Sąd będzie rozstrzygał, Sygn. akt l SA/Kr 1416/6 oraz l SA/Kr 1417/6. W odpowiedzi na pismo z dnia 21.09.06r. Wójt Gminy B., przysłał pismo z dnia 28.09.06r., z którego wynika iż przedmiotową sprawą zajmuje się SKO w [...] oraz Sąd co jest oczywistą nieprawdą. W zakończeniu podniósł, że Wójt Gminy B., świadomie nie wydał decyzji, gdyż byłaby ona dla skarżącego korzystna bo doprowadziłaby do zmniejszenia podatku od nieruchomości za rok 2004, 2005 oraz 2006. Wydał decyzje - nakaz płatniczy podatku od nieruchomości, na podstawie stanu niezgodnego z prawem.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B. wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania zarzucając, że jako organ podatkowy nie prowadził odrębnego postępowania w przedmiocie ustalenia charakteru budowli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd zobowiązany jest sprawdzić, czy skarga wyczerpuje wymagania formalne do jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. - w skrócie p.o.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Do skargi na bezczynność organu mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące w ogóle warunków wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Jednym z warunków wniesienia skargi do sądu, w myśl wyżej powołanego przepisu, jest "wyczerpanie środków zaskarżania". Takim środkiem odwoławczym jest, zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 kpa), które składa się do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W aktach sprawy nie ma żadnej informacji o tym, aby takie zażalenie zostało złożone a skarżący mimo prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawy nie stawił się o nie wykazał, że wyczerpał środki zaskarżania.
W tej sytuacji należało uznać, że skarga jest niedopuszczalna, co na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.o.p.s.a. musi prowadzić do jej odrzucenia.