Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy zwolnił skarżących od kosztów sądowych i ustanowił dla nich adwokata z urzędu.
W dniu Pismem z dnia 15 stycznia 2010 r. sprzeciw od powyższego postanowienia wniósł Wójt Gminy R..
Stosownie do art. 243 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powyższego przepisu wynika, że złożenie wniosku, a następnie przyznanie prawa pomocy może nastąpić przed wszczęciem postępowania sądowo-administracyjnego, a więc w momencie, gdy nie są jeszcze określone strony postępowania głównego. Z kolei postępowanie dotyczące wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter incydentalny, bowiem rozpoznanie tego wniosku pozostaje bez wpływu na inne czynności procesowe podejmowane w sprawie, jak chociażby bieg terminów w postępowaniu głównym.
Należy podzielić ugruntowane już stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniach z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 640/08, z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt II OZ 62/07, z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II OZ 68/07, z dnia 23 lipca 2008 r., sygn. akt I OZ 545/08, z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt I OZ 687/08 – niepublikowane oraz z dnia 25 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 647/08, LEX nr 493560, zgodnie z którym z analizy zawartych w Oddziale 2 Rozdziału 3 Działu V ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a dotyczących prawa pomocy uregulowań wynika, że ustawodawca mówiąc o stronie postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy utożsamia pojęcie "strony" z pojęciem podmiotu występującego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, np. w art. 255 cytowanej ustawy. W przypadku uregulowania zawartego w art. 247 tej ustawy ustawodawca uściślił jeszcze pozycję procesową wnioskodawcy stanowiąc, iż przepis ten odnosi się tylko do strony występującej z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i będącej jednocześnie stroną skarżącą.
Przedstawione wyżej przepisy regulujące postępowanie dotyczące prawa pomocy uprawniają do stwierdzenia, że stroną postępowania w sprawie o przyznanie prawa pomocy jest tylko strona, która z wnioskiem o przyznanie tego prawa wystąpiła. Za takim stanowiskiem opowiedziała się też H. Knysiak-Molczyk (Prawo pomocy... PS 2003 nr 11-12, s. 91).
Skoro krąg stron w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy ograniczono tylko do podmiotu występującego z takim wnioskiem to w konsekwencji stwierdzić należy, że prawo do zaskarżania orzeczeń dotyczących prawa pomocy należałoby przyznać tylko tym osobom, które z wnioskiem o przyznanie tego prawa wystąpiły. Tym samym strona nie występująca z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie ma legitymacji skargowej do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza wydanego w tejże sprawie. Z tego powodu sprzeciw takiej strony podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na względzie sprzeciw wniesiony przez Wójta Gminy R. podlega odrzuceniu i z uwagi na to orzeczono jak w sentencji.