Uzasadnienie
M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Szpitala Miejskiego w R. - Z. Sp.z.o.o. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skargę przesłano do właściwego organu drogą elektroniczną przy piśmie przewodnim. Dołączone do pisma przewodniego pismo stanowiące skargę nie zostało opatrzone podpisem.
Z wyżej wymienionej przyczyny, zarządzeniem z dnia 26 października 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. póz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Powyższe zarządzenie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 listopada 2020 r. Do chwili obecnej wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Oznacza Jto, że badanie legalności aktów administracyjnych lub bezczynności organu polegającej na ich nie wydaniu, poddanych kognicji sądu administracyjnego, możliwe jest wówczas, gdy skarga spełnia wymogi formalne, została złożona w terminie oraz, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego oraz gdy skarga została prawidłowo podpisana. Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia rozpoznanie sprawy co do istoty.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. póz. 2325 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w
Sygn. akt II SAB/Kr 115/20 sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a
P.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b P.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła skargę drogą elektroniczną, jednakże skarga ta nie była podpisana. W związku z tym, Sąd wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych tej skargi przez jej podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone dnia 25 listopada 2020 r. Zatem termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął dnia 2 grudnia 2020 r. W zakreślonym terminie wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Skoro skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, nie uzupełniła opisanego braku formalnego skargi, tj. nie podpisała skargi, sąd zobligowany był do jej odrzucenia, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe na mocy art. 232 § 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia tj. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu.