Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 kwietnia 2014r. M. B. złożyła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...], polegającą na tym, że organ ten pomimo wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowienia z dnia 2 lipca 2013r. znak: [...] (k. 13-14 akt adm.) uznającego za uzasadnione zażalenia M. B. na niezałatwienie w terminie skargi M. B. na niedopełnienie obowiązków służbowych przez pracowników Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w N., nie wywiązał się z tego obowiązku.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy [...] wniósł o jej odrzucenie z powodu zaskarżenia do sądu działań podejmowanych w trybie skargowo-wnioskowym z kpa, względnie jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Z treści skargi wynika wprost, że skarżąca domagała się stwierdzenia przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] niedopełnienia obowiązków służbowych przez pracowników Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w N.. Skarżąca zarzucała burmistrzowi naruszenie przepisów art. 231 kpa w zw. z art. 229 pkt 3 kpa. Wskazywane zaś przez skarżącą postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 lipca 2013r. znak: [...] dotyczyło rozpatrzenia zażalenia M. B. na niezałatwienie w terminie skargi M. B. na niedopełnienie obowiązków służbowych przez pracowników Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w N..
Zatem zaskarżona bezczynność dotyczy rozpatrzenia skargi, wniesionej w trybie art. 227 kpa. tj. skargowo-wnioskowym na podstawie przepisów działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Sposób załatwienia powyższej skargi nie podlega kontroli sądowej, ponieważ nie mieści się w żadnej z kategorii wyliczonych w art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. W szczególności zgodnie z pkt 8 art. 3 § 2 p.p.s.a. – skarga do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może dotyczyć jedynie przypadków określonych w pkt 1-4a tego przepisu, a orzeczenia wydawane w trybie skargowo – wnioskowym z działu VIII kpa nie zostały w nim ujęte.
Na takim stanowisku stanął również Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w postanowieniu z dnia 23 lipca 2001r. sygn. akt II SAB 213/00 (LEX nr 54555), które zachowuje aktualność mimo zmiany stanu prawnego.
Skoro więc sprawa objęta skargą nie mieści się w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i orzec jak w sentencji.