Uzasadnienie
Pismem z 29 czerwca 2011 r. Z.S. osobiście oraz jako pełnomocnik E.K.,, T.D. i A.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy R. w sprawie robót rozbiórkowych związanych z budową "Radioliniowej stacji bazowej telefonii cyfrowej [...] na działce nr 1 położonej w miejscowości R. pow. G. Skarżąca wskazała, że mimo stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy R. z 26 stycznia 2001 r. dotyczącej pozwolenia na budowę ww. stacji bazowej (decyzja z [...] października 2006 r.), stacja bazowa do dnia dzisiejszego nie została rozebrana. Podniosła również, że na skutek jej "monitów" pismem z 8 czerwca 2009 r. znak: [...] Wojewoda wszczął i przeprowadził postępowanie nadzorcze, które nie odniosło żadnego skutku.
Wójt Gminy R. wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, że nie jest właściwy w sprawach budowlanych, wskazując jako organ właściwy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zarzut bezczynności jest bezpodstawny, gdyż Wójt nie prowadzi żadnego postępowania w przedmiotowej sprawie. Podniósł także, że skargi Z.S. na Wójta Gminy R. zostały uznane za bezzasadne przez Radę Gminy w R. (uchwały z dnia 2 czerwca 2008 r. i 26 czerwca 2008 r).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 7 listopada 2011 r. Z.S. została wezwana - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - do podania, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Wójta Gminy R. składała do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, a w przypadku gdy taki fakt miał miejsce o jego udokumentowanie, pod rygorem przyjęcia, że zażalenie nie było składane.
W odpowiedzi skarżąca podniosła, że działania w sprawie anten zamontowanych na budynku sąsiada R.S., działka nr 1 rozpoczęła w 2005 r. Od tej pory nadała około 100 listów poleconych w tej sprawie do różnych organów i sądów. W załączeniu przedstawiła kserokopię pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z 22 sierpnia 2011 r., w którym organ ten ponownie zwrócił się do Wójta Gminy R. o przesłanie akt sprawy w -związku z pismem Z.S. stanowiącym skargę na działalność Wójta Gminy R. - w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Kontroli sądów administracyjnych podlega m. in. bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach wskazanych w punktach 1- 4a art. 3 § 2 ustawy z 30.
08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153. póz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a tj. w sytuacji braku wydania decyzji, zaskarżalnego postanowienia, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Odnosząc się do niniejszej sprawy już na wstępie należy wskazać, że w niniejszej sprawie Z.S. wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy R. zarzucając Wójtowi niepodjęcie działań mających na celu doprowadzić do rozbiórki radioliniowej stacji bazowej telefonii cyfrowej [...] na działce nr 1 położonej w miejscowości R pow. G wybudowanej na podstawie decyzji Wójta Gminy R. z [...] stycznia 2001 r., w stosunku do której Wojewoda decyzją z 30.
- 10. 2006 r. stwierdził nieważność.
Powyższa skarga z dnia 29.
- 06. 2011 została uzupełniona pismem z 15.07. 2011 r., z którego również wynika, że "przedmiotem skargi jest bezczynność Wójta Gminy R. w sprawie rozbiórkowej".
Przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. W razie skargi na niezałatwienie sprawy w terminie określonym ustawowo (w art. 35 lub termin ustalony w myśl art. 36 kpa), zgodnie z dyspozycją art. 37 § 1 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa jest bowiem równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowiącym, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Odnosząc powyższe do poniższej sprawy trzeba przede wszystkim stwierdzić, że Wójt Gm. R. nie prowadził w sprawie rozbiórki ww. obiektu żadnego postępowania ponieważ nie jest on organem właściwym do prowadzenia tego rodzaju sprawy, która z mocy przepisu art. 83 ust. 1 ustawy z 7.
07. 1994 r. - Prawo budowlane należy w pierwszej instancji do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Nadto należy wskazać, że stający na rozprawie w dniu 16 stycznia 2012 r. J.K. - Sekretarz Gminy R. umocowany przez Wójta jako jego pełnomocnik oświadczył, że "skarżąca nigdy nie składała zażalenia w trybie art. 37 kpa na niezałatwienie w terminie sprawy przez Wójta Gminy R".
A zatem nie można również stwierdzić, że w chwili złożenia skargi Z.S. wyczerpała tryb z art. 37 § 1 kpa. Należy podkreślić, że skarżąca została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału tut Sądu z 8.
11. 2011 r. do podania czy wniosła zażalenie na bezczynność Wójta do organu wyższego stopnia, a jeśli tak, to o jego udokumentowanie. W ocenie Sądu nie można uznać, że tryb ten został wyczerpany, ponieważ skarżąca nie udokumentowała powyższego faktu w terminie wskazanym w wyżej powołanym zarządzeniu, wskazując jedynie w piśmie z 17.
11. 2011 r., że kierowała wiele pism w tej sprawie m. in. do PINB w G., K., W., do Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewody, Gazety [...] i Telewizji [...]. Nadto załączyła kopię ponaglenia SKO w N. z 22.
08. 2011 r. skierowanego do Wójta Gminy R. "o przesłanie akt w związku z pismem Z.S. stanowiącym skargę na działalność Wójta Gm. R. W ocenie Sądu nie można zatem przyjąć, iż skarżąca w wykonaniu ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału WSA w Krakowie wykazała, iż złożyła zażalenie na bezczynność Wójta Gm. R. do organu wyższego stopnia. Nie wnosząc takiego zażalenia nie uczyniła zadość wymaganiom przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a.
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3) i gdy z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6)
Z tych przyczyn należy uznać, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji.