Uzasadnienie
P.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. w załatwieniu jego pisma z dnia 6 czerwca 2011 r. W piśmie tym skarżący domagał się likwidacji oświetlenia znajdującego się przy działce L. [...] twierdząc, że lampa ta oświetla na koszt podatnika prywatną posesję. W skardze wniósł między innymi "o zobowiązanie Urzędu Miasta i Gminy W. do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi". Z uzasadnienia skargi wynika natomiast, że latarnia, której dotyczył jego wniosek z 6 czerwca 2011 r. przestała świecić 7 listopada 2012 r., a "zupełne zdjęcie oprawy ze słupa energetycznego nastąpiło dnia 14 listopada 2012 r.".
Skarżący podniósł, że Urząd Miasta i Gminy W. rozpatrzył jego wniosek dopiero po upływie półtora roku, czym naruszył art. 35 § 3 k.p.a., zasadę zaufania do organów administracji zawartą w art. 8 k.p.a. oraz zasadę szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.).
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość sądu w sprawach o bezczynność określa art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. stwierdzając, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu.
Wniosek skarżącego obejmował usunięcie oświetlenia ulicznego, co nie mieści się w żadnym ze wskazanych wyżej przepisów uzasadniających właściwość sądu administracyjnego. Załatwienie tego wniosku nie wymagało wydania żadnego aktu administracyjnego typu decyzja lub postanowienie, nie wymagało również podjęcia czynności materialno-technicznej. W istocie celem skarżącego było dokonanie określonej czynności faktycznej, która zresztą - co sam w skardze przyznaje - została wykonana ponad miesiąc przed wniesieniem skargi. Kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje orzekania w sprawach skarg na bezczynność polegającą na niewykonaniu określonych czynności faktycznych.
Na podobnym stanowisku stanął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 15 listopada 2007 r., sygn. III SAB/Kr 22/07 (dostępnym na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). W tej sprawie przedmiotem skargi była bezczynność organu administracji w wykonaniu czynności utwardzenia lokalnej drogi i poprawienia stanu jej przejezdności. Sąd uzasadniając odrzucenie skargi stwierdził: "Wbrew twierdzeniom skarżącej Burmistrz Miasta i Gminy nie był w niniejszej sprawie zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego, nie można mówić o jego bezczynności jako bezczynności organu administracji publicznej. W tym stanie rzeczy zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".
Całkowicie podzielając ten pogląd należało uznać, że również skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie mieściła się w zakresie kognicji sądu, bowiem rozpoznanie wniosku skarżącego nie wymagało od Burmistrza Miasta i Gminy W. podjęcia żadnych działań władczych, a jedynie czynności faktycznych.
Wobec powyższego skarga wniesiona w niniejszej sprawie jako nienależąca do właściwości sądu podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.