Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 31 maja 2004 r., sygn. akt II SAB/Kr 122/03

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie NSA Wiesław Kisiel (spr.) WSA Halina Jakubiec
Dorota Hajto protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 31 maja 2004 r.
Sprawa
sprawy ze skargi W. B. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wypłacenia uposażenia za miesiąc [...] 2003 r. postanawia skargę odrzucić

Uzasadnienie

Skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji, zarzucając organowi administracyjnemu, że nie wypłacił Skarżącemu uposażenia za miesiąc [...] 2003 r.

Zgodnie z art.3 § 2 pkt 1-4 i pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd kontroluje bezczynność organów administracyjnych w zakresie wydawania decyzji administracyjnych, postanowień oraz podejmowania innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wypłata wynagrodzenia nie jest ani decyzją, ani - postanowieniem, ani - czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Dlatego skarga na nieterminową wypłatę wynagrodzenia nie może być skutecznie wniesiona do sądu administracyjnego.

Gdyby Skarżący próbował wykazać, że wypłata jego wynagrodzenia jest czynnością dotyczącą jego uprawnienia wynikającego z przepisów prawa to i tak nie mógłby domagać się rozpoznania jego skargi przez sąd administracyjny, albowiem nie skorzystał uprzednio z prawa do wniesienia zażalenia na organu nadrzędnego nad Komendantem Wojewódzkim Policji (art.37 w zw. z art.17 pkt 3 K.p.a.). Takiego zażalenia nie ma w aktach sprawy przekazanych Sądowi, a nieobecność Skarżącego na rozprawie uniemożliwiła zweryfikowanie powyższego ustalenia przez Skarżącego. Tym samym należało uznać, że Skarżący nie dopełnił warunku koniecznego dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność (art.52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Mając powyższe na uwadze należało skargę odrzucić na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.