Uzasadnienie
Fundacja "[...]" z siedzibą w W. w skardze z dnia 28.05.2015 r. zaskarżyła bezczynność Rektora Akademii [...] w K. w zakresie udostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 21.08.2014 r. Żądanie skarżącej zawarte we wskazanym wniosku, dotyczyło udostępnienia:
- 1. wzoru umowy określającej warunki odpłatności za studia doktoranckie, zawieranej w pisemnej formie z doktorantem (art. 195 ust. 10 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym) lub przykładowego tekstu takiej umowy zawartej w roku 2013 r. (po uprzedniej anonimizacji występujących w niej danych usługobiorcy);
- 2. kalkulacji kosztów kształcenia na poszczególnych studiach doktoranckich prowadzonych na Uczelni w roku 2013/2014 (art. 99 ust. 1 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym);
- 3. kalkulacji kosztów powtórnego organizowania zajęć dla studentów stacjonarnych studiów doktoranckich w związku z osiąganiem przez nich niezadawalających wyników w nauce (art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym).
Skarga zawierała wniosek o zobowiązanie Rektora Akademii [...] w K. do rozpoznania żądań zawartych w piśmie (wniosku) Fundacji z dnia 21.08.2014 r. oraz zasądzenia kosztów postępowania wg sporządzonego spisu.
Uzasadniając skargę podano, iż wobec braku odpowiedzi Rektora na wniosek skarżącej, pismem z dnia 16.12.2014 r. (wysłanym w formie elektronicznej) ponowiono żądanie udostępnienia interesujących Fundację informacji. Pozostało to jednak bez reakcji organu (Rektora [...]). Fundacja, wskazując na art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podała, że uczelnie wyższe są zobowiązane do udzielania informacji publicznej, gdyż otrzymują pomoc władz publicznych na realizację swoich zadań. Skarga zawiera stwierdzenie, że "działanie Uczelni, którego dotyczył wniosek o udostępnienie informacji publicznej to sprawy związane z ustalaniem, przyznawaniem i wypłacaniem pomocy materialnej z funduszu pomocy materialnej uczelni. Fundusz ten jest tworzony z dotacji z budżetu państwa (art. 103 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym)". Strona skarżąca wskazała na orzecznictwo sądowoadministracyjne, z którego wynika, że uczelnie wyższe są zobowiązane do udostępniania informacji publicznych.
W odpowiedzi na skargę, Rektor [...] podał, że w oparciu o przepis art. 54 par. 3 p.p.s.a. w całości uwzględnił skargę, zgodnie z żądaniem wnioskodawcy. Potwierdzać to ma pismo Rektora z dnia 22.06.2015 r. Z pisma tego wynika, że uczelnia nie ustaliła wzoru umowy określającej warunki odpłatności za studia doktoranckie. W zakresie pozostałych pytań Fundacji podano, że [...] w K. nie prowadzi studiów doktoranckich niestacjonarnych oraz nie pobiera opłat za powtarzanie przedmiotów na studiach doktoranckich stacjonarnych (te są bezpłatne). Kalkulacja kosztów nie została zatem sporządzona. W związku z powyższym, Rektor Akademii [...] w K. złożył wniosek o umorzenie postępowania sądowego. Jako przyczynę zwłoki w załatwieniu sprawy podał remont głównego budynku uczelni, okres urlopowy oraz koniczność zaangażowania pracowników przy rozpoczęciu roku akademickiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Przedmiotem kontrolowanej sprawy jest bezczynność Rektora Akademii [...] w K., dotycząca nieudostępnienia informacji publicznej, żądanej w piśmie z dnia 21.08.2014 r., której zakres został powyżej szczegółowo opisany. Z treści załączonego do akt sprawy pisma Rektora [...] w K. z dnia 22.06.2015 r. wynika, że strona przeciwna uwzględniła skargę w całości i udzieliła skarżącej Fundacji "[...]" w W. odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte we wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 21.08.2014 r. Merytoryczna treść i zakres uzyskanej przez Fundację informacji, nie były kwestionowane w toku postępowania sądowego. Uznać zatem należało, że informacja przekazana w piśmie Rektora z dnia 22.06.2015 r. stanowi pełne wykonanie żądania (wniosku) o udostępnienie informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze sąd przyjął, że na chwilę orzekania w tej sprawie, nie występuje już stan bezczynności Rektora Akademii [...] w K., bowiem załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nastąpiło wskazanym powyżej pismem tegoż podmiotu z dnia 22.06.2015 r. Postępowanie sądowe stało się zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania organu do wydania określonego aktu lub dokonania stosownej czynności.
To zaś jest przyczyną umorzenia postępowania sądowego, o czym sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe także z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony.
Nie ulega przy tym wątpliwości, że Rektor Akademii [...] w K. załatwił wniosek o udzielenie żądanej informacji publicznej z dnia 21.08.2014 r. już po wniesieniu przez Fundację "[...]" w W. do sądu skargi bezczynność. Jak wynika bowiem z akt sprawy, skarga została złożona za pośrednictwem organu w dniu 3.06.2015 r., natomiast interesującej stronę skarżącą informacji udzielono dopiero pismem z dnia 22.06.2015 r. Trzeba jednak zauważyć, że udostępnienie informacji publicznej, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika bowiem z art. 149 § l zd. 2 p.p.s.a. Oceniając powyższy aspekt sprawy sąd uznał, iż bezczynność Rektora [...] w K. miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt I wyroku).
Należy bowiem podkreślić, że z rażącym naruszeniem prawa mamy do czynienia wówczas, gdy bez żadnej wątpliwości można stwierdzić, że w sposób oczywisty naruszono prawo. Naruszenie to musi być także "istotne", a więc nie do pogodzenia z regułami demokratycznego państwa prawa. Z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2014 r., poz. 782) wynika, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Tymczasem w ocenianym przypadku, między wpływem wniosku do organu, a udzieleniem informacji publicznej – upłynęło wielokrotnie więcej czasu. W kontekście powyższego, na podkreślenie zasługuje także okoliczność, iż inicjatywą do udostępnienia skarżącej Fundacji informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 21.08.2014 r. – było dopiero złożenie do sądu skargi na bezczynność organu.
Wcześniej bowiem, organ ten, mimo monitu (e-mail z dnia 16.12.2014 r.) nie reagował na żądanie udostępnienia informacji, której dotyczy niniejsze postępowanie. W ocenie sądu, wskazane okoliczności świadczą o rażącym naruszeniu prawa, o czym sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku, na podstawie art. 149 par. 1 zd.
- 2. p.p.s.a.
O zwrocie kosztów sądowych na rzecz strony skarżącej orzeczono w punkcie III wyroku na podstawie art. 201 par. l p.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowego z tego powodu, że organ - po wniesieniu skargi – załatwił wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej (a więc z powodu bezprzedmiotowości postępowania sądowego) stanowi sytuację podobną do sytuacji autokontroli uregulowanej w art. 54 § 3 p.p.s.a., która jest postawą do zwrotu kosztów sądowych właśnie na podstawie art. 201 § l p.p.s.a.