Uzasadnienie
Skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. [...] wniosła M. K. Skarżąca podała, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] znak: [...] uchylił wcześniejszą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [....] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiat Grodzki z [...], i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarżąca zaznaczyła, że postępowanie przed Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. toczy już od 22 miesięcy i żaden nowe decyzje nie zostały wydane. Wobec powyższego skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jednocześnie przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie skarżąca bez wcześniejszego wniesienia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia wniosła skargę na bezczynność do sądu administracyjnego.
Z uwagi na fakt, że strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a.