Uzasadnienie
J.S. w dniu 21 października 2009 r. wniósł, za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność w/w organu w postępowaniu w sprawie nielegalnej budowy przez R.N. trasy narciarskiej w [...] przy ul. [...], domagając się zobowiązania organu do wykonania czynności oględzin przedmiotu sprawy w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego orzeczenia sądu i wydania decyzji w terminie 14 dni od dnia dokonania oględzin oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że warunek określony w art. 52 § 1 i 2 w ustawy z 30.
08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został spełniony, albowiem 19 sierpnia 2009 r. złożył zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w trybie art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie w terminie w/w sprawy. W odpowiedzi pismem z 30.
09. 2009 r. organ II instancji poinformował skarżącego, że jego zażalenie na niezałatwienie przedmiotowej sprawy przez PINB w N. zostało zakwalifikowane jako zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi w rozumieniu art. 237 i 238 kpa i uznane za zasadne. Skarżący zarzucił jednak, że wbrew stanowisku organu II instancji jego wniosek z 14 sierpnia 2008 r. dotyczący nielegalnej budowy trasy narciarskiej przez R.N. w K. przy ul. [...] inicjujący postępowanie przed PINB w N. nie miał i nie ma charakteru skargi w rozumieniu przepisów działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego.
Skarżący podniósł, że w postępowaniu w sprawie, prowadzonym na jego wniosek z 14 sierpnia 2008 r., w którym zgłosił nielegalną budowę trasy narciarskiej w K. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. postanowieniem z [...].
09. 2008 r. przekazał wg właściwości w/w wniosek Wójtowi Gminy w K.. Wskazał, że jego zażalenie na w/w postanowienie zostało uwzględnione przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z [...].
11. 2008 r. uchylającym postanowienie organu l instancji w całości i przekazującym sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. Organ odwoławczy wskazał jednocześnie, że organ l instancji powinien sprawdzić jakie w istocie roboty wykonuje inwestor oraz zaznaczył, że zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z 7.
07. 1994 r. - Prawo budowlane obiektami budowlanymi mogą być również budowle ziemne. Mimo takiego zalecenia oraz wielokrotnych ponagleń skarżącego w tej kwestii, PINB w N. nie wydał decyzji w sprawie, ani nie przeprowadził wizji lokalnej w terenie.
Nadto skarżący wskazał, że stronami w postępowaniu toczącym się z jego wniosku z 14.
08. 2008 r. jest skarżący i inwestor, a zatem wbrew twierdzeniom PINB w N., nie zachodzi konieczność ustalenia w sprawie kręgu innych stron tj. właścicieli działek po jakich przebiega przedmiotowa trasa narciarska. Postępowanie dotyczy bowiem samowoli budowlanej, a organ w pierwszej kolejności powinien ustalić jaki obiekt został wybudowany i czy nastąpiło to zgodnie z pozwoleniem na budowę.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. w odpowiedzi na skargę o bezczynność wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że pierwsze rozstrzygnięcie w sprawie organ l instancji wydał w dniu [...] września 2008 r., jednakże na skutek zażalenia skarżącego postanowienie to zostało uchylone przez [...] WINB w K. postanowieniem z [...] listopada 2008 r. Mimo ponagleń ze strony organu l instancji, organ odwoławczy przekazał akta sprawy dopiero pismem z 25.
- 03. 2009 r. (data wpływu akt administracyjnych do organu 27.
- 03. 2009 r.). Po zwrocie akt sprawy organ l instancji przystąpił do ustalania stron postępowania tj. właścicieli działek, na których znajduje się przedmiotowa trasa narciarska. W ocenie organu trudności kadrowe oraz zawiły charakter sprawy zaważyły na czasie rozpatrywania sprawy.
Wskazał nadto, że zawiadomieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 30.
09. 2009 r. PINB w N. zobowiązany został do zakończenia w terminie do 30 listopada 2009 r. sprawy ze skargi złożonej przez J.S. w trybie art. 227 kpa. W wykonaniu powyższego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. przeprowadził kontrolę w terenie, a następnie zawiadomieniem z 18 listopada 2009 r. poinformował skarżącego o ustaleniach poczynionych w trakcie kontroli, na podstawie, których uznał, że nie ma podstaw do działania z uwagi na niewłaściwość rzeczową. Nadto w konkluzji uznał, że "skarga została załatwiona przed terminem wyznaczonym przez WINB w K".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 ustawy p.p.s.a). Kontrola administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w treści art. 3 § 2 pkt 1- 4, o czym stanowi art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. jest uzasadniona.
W niniejszej sprawie w ocenie skarżącego J.S. PINB w N. pozostaje w bezczynności w sprawie nielegalnej budowy przez R.N. trasy narciarskiej w K. nad [...], ponieważ organ l instancji nie dokonał oględzin terenu, na którym wybudowana jest trasa i nie wydał decyzji w przedmiotowej sprawie.
Na wstępie trzeba wskazać, że w literaturze przyjmuje się, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie - ale mimo zaistnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.
Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określona decyzja, postanowienie lub inny akt nie zostały dokonane, a W szczególności czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu.
Przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przez organem właściwym w sprawie. W razie skargi na niewydanie decyzji w ustawowym terminie służy w postępowaniu administracyjnym zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, zgodnie z dyspozycją z art. 52 § 1i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 kpa.
Termin załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym określa dyspozycja z art. 35 § 1 kpa stanowiąca, że organy administracji publicznej zobowiązane są załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, z tym, że załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego - powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy (art. 35 § 3 kpa), natomiast zgodnie z treścią art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej zobowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczynę zwłoki i wskazując nowy termin do załatwienia sprawy. Ten obowiązek ciąży również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa).
W związku z powyższym w ocenie Sądu organ l instancji znajdował się w bezczynności w sprawie wszczętej z wniosku J.S. z 14 sierpnia 2008 r. dotyczącego nielegalnej budowy wyciągu narciarskiego przez R.N. przy ul. [...] w K. ponieważ organ do dnia orzekania przez Sąd o zasadności przedmiotowej skargi na bezczynność PINB w N. nie rozstrzygnął w/w wniosku. Organ nie wydał również postanowień w trybie art. 36 § 1 w zw. z art. 35 § 3 kpa.
Trzeba nadto wskazać, że WINB w K. postanowieniem z [...]listopada 2008 r. uchylił w całości zaskarżone przez J.S. postanowienie PINB w N. z [...].
09. 2008 r. o przekazaniu wg właściwości w/w wniosku Wójtowi Gminy w K. i przekazał organowi l instancji sprawę do ponownego rozpoznania. Natomiast po przekazaniu przez organ odwoławczy akt przedmiotowej sprawy organowi l instancji - co nastąpiło w dniu 27 marca 2009 r. - sprawa nie została zakończona wydaniem decyzji, postanowienia lub podjęciem stosownej czynności.
Należy wskazać, że skarżący wypełnił wymóg z art. 37 § 1 kpa składając do WINB w K. zażalenie na przewlekłość postępowania PINB w N. w przedmiotowej sprawie pismami z 19 sierpnia 2009 r. (data wpływu 24.
- 08. 2009 r.) oraz z 3.
- 10. 2009 r. Oba pisma znajdują się w przedłożonych aktach administracyjnych sprawy.
Odnosząc się do argumentów przedstawionych w odpowiedzi na skargę - w których organ l instancji wskazał na zawiadomienie WINB w K. z 30.
09. 2009 r., w którym organ odwoławczy potraktował zażalenie J.S. z 19.09. 2009 r. jako złożone do organu odwoławczego w związku z opieszałością organu l instancji w załatwieniu skargi złożonej w trybie przepisów art. 227 kpa (tj. w trybie art. 237 § 1 i 2 kpa), a nie jako zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy rozpatrywanej w trybie ogólnym postępowania administracyjnego, a dotyczącej nielegalnie wybudowanej trasy przy ul. [...] w K. - trzeba przede wszystkim wskazać, że w ocenie Sądu z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że J.S. jest stroną przedmiotowej sprawy tj. ma interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa w indywidualnej sprawie dotyczącej legalności budowy trasy narciarskiej. Jak bowiem wynika z przedłożonych akt administracyjnych sprawy jest właścicielem działki nr 1 w K. (wypis z rejestru gruntów na K. nr [...]) sąsiadującej z terenem przedmiotowej trasy narciarskiej w tym z działką nr 2. Powyższe wynika z przedłożonej w aktach administracyjnych sprawy kserokopii mapy ewidencyjnej (na k. [...]), a także z protokołu kontroli w terenie przeprowadzonej przez organ l instancji w dniu 18.11. 2009 r., w którym wskazano, że na działce nr 2 wykonano niwelacyjne prace ziemne (k. nr [...]).
W związku z powyższym organ l instancji powinien prowadzić postępowanie wszczęte z wniosku skarżącego z 14 sierpnia 2008 r. na zasadach ogólnych k.p.a. i zakończyć je wydaniem decyzji lub postanowienia, a ponieważ tego nie uczynił nadal pozostaje w bezczynności. Nadto należy podkreślić, że podjęcie przez organ l instancji czynności w trybie skargowym z art. 237 i 238 kpa w stosunku do skarżącego legitymującego się interesem prawnym nie może być traktowane jako załatwienie sprawy toczącej się z przedmiotowego wniosku złożonego przez J.S.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 149 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.