Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. M. i J. M. z dnia 2 marca 2015 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie rozbudowy na działce nr [...] w Z.. Przyczyną odrzucenia skargi M. M. w pkt 1 postanowienia było nieuzupełnienie jej braków formalnych, a przyczyną odrzucenia skargi J. M. w pkt 2 postanowienia była jej niedopuszczalność z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu. Podstawę prawną pkt 1 postanowienia stanowił art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r. poz. 2070 z późn. zm.) - dalej "p.p.s.a.", a podstawę pkt 2 - art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Odpis postanowienia doręczono skarżącym 1 września 2015 r., przy czym skarżącą pouczono o prawie do wniesienia zażalenia, a skarżącego - o skardze kasacyjnej.
W dniu 24 września 2015 r. skarżący złożyli do akt sprawy pismo podpisane przez nich osobiście zatytułowane "KASACJA". Z treści pisma wynika, że zamiarem skarżących było zakwestionowanie obu punktów postanowienia z dnia 24 sierpnia 2015 r. Ponieważ o zakwalifikowaniu pisma decyduje jego treść i intencja dokonującego czynności, Sąd uznał, że pismo to stanowi zażalenie obydwojga skarżących na punkt 1 postanowienia oraz ich skargę kasacyjną na punkt 2 postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie trzeba wskazać, że w trakcie trwania postępowania weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 poz. 658). O ile do tej pory postanowienie o odrzuceniu skargi jako kończące postępowanie zawsze było zaskarżalne skargą kasacyjną, to nowelizacja wprowadziła rozróżnienie - w zależności od podstawy prawnej odrzucenia można je zaskarżyć albo zażaleniem, albo skarga kasacyjną. W brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. art. 194 § 1 pkt 1a przewiduje, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. Zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej art. 194 w nowym brzmieniu stosuje się również do spraw wszczętych przed wejściem w życie nowelizacji, a więc przed 15 sierpnia 2015 r.
Z tego też powodu należało przyjąć, ze na odrzucenie skargi M. M. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych przysługuje zażalenie, natomiast na odrzucenie skargi J. M. z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia przysługuje skarga kasacyjna.
Wniesiony przez skarżących środek zaskarżenia nie spełnia jednak wymogów żadnego z tych środków odwoławczych.
Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.), a zatem zażalenia M. i J. M. - które wpłynęły do WSA 24 września 2015 r. - zostały wniesione po upływie tego terminu. Z tego też względu podlegały odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Art. 178 p.p.s.a. stanowi zaś, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu.
Skargi kasacyjne od pkt 2 postanowienia zostały wprawdzie wniesione w ustawowym terminie, jednak podlegają odrzuceniu z innych przyczyn. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przy czym § 2 wymienia podmioty, które z uwagi na zajmowane stanowisko lub stopień naukowy posiadają kwalifikację do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej we własnym imieniu, natomiast § 3 wymienia kategorie spraw, w których skargę kasacyjną sporządzić mogą doradca podatkowy lub rzecznik patentowy. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną gdy jest ona niedopuszczalna. Taki przypadek niedopuszczalności zachodzi także wówczas, gdy skarga kasacyjna zostaje sporządzona przez stronę nie reprezentowaną przez adwokata, radcę prawnego albo podmiot wymieniony w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a., przy czym taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego o uzupełnienie braków formalnych (tak H. Knysiak- Molczyk [w:] T. Woś (redakcja), H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis 2005, teza 3 do art. 178 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego).
W niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, nie posiadając przy tym kwalifikacji ani nie zajmując stanowiska wymienionego w art. 175 § 2 p.p.s.a., co przesądza o niedopuszczalności tego środka zaskarżenia.
Wobec powyższego sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 178 p.p.s.a.