Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w dniu 12 czerwca 2000r. wszczął postępowanie z urzędu w sprawie samowolnie wybudowanej kanalizacji deszczowej związanej z budową hali sportowej w B. na działkach nr 1, 2.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., decyzją z dnia [...] lipca 2000r. odmówił wydania postanowienia nakazującego wstrzymanie robót budowlanych przy realizacji hali sportowej w B. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] października 2000r. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W dniu 21 listopada 2000r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wydał postanowienie wstrzymujące prowadzenie robot budowlanych, a w dniu [...] stycznia 2001r. wydał decyzję nakazującą inwestorowi uzupełnić dokumentację dotyczącą budowy w/w hali sportowej.
Decyzją ta została ponownie uchylona decyzją WINB w K. z dnia [...] czerwca 2001r., a sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., decyzją z dnia [...] października 2001r. odmówił wydania Urzędowi Miejskiemu w B. wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót - budowy hali sportowej do stanu zgodnego z prawem. Organ II instancji decyzją z dnia [...] marca 2002r. utrzymał przedmiotowe rozstrzygnięcie w mocy.
W wyniku złożenia skargi przez K.P., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 14 lutego 2006 roku, sygn. akt II SA/Kr 947/02, uchylił zaskarżoną decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] marca 2002r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., decyzją z dnia [...] listopada 2006r., nakazał Gminie B. rozbiórkę rurociągu kanalizacji deszczowej na działce nr 1 w B. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone przez organ odwoławczy decyzją z dnia [...] listopada 2007r., nr [...].
W wyniku zażalenia K.P: (poprzedniczki prawnej M.B.) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...].01.2009r., nr [...] uznał zażalenie na bezczynność PINB w B. za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 13.03.2009r.
Decyzją z dnia [...] marca 2009r., nr [...] organ I instancji umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wykonania kanalizacji burzowej na działce nr 1 w B. Decyzją ta została uchylona decyzją WINB w K. z dnia [...] czerwca 2009r., nr [...] a sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Akta sprawy zostały zwrócone organowi I instancji w dniu 7.09.2009r.
Pismem z dnia 20 listopada 2009r. M.B. wniosła do WSA w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. W/w organowi zarzucono opieszałość w załatwieniu przedmiotowej sprawy.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała także, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie zastosował się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lutego 2006r., sygn. akt II SA/Kr 947/02 oraz bezprawnie pozbawił ją statusu strony postępowania w w/w sprawie.
PINB w piśmie z dnia 2 grudnia 2009r. odniósł się do zarzutów skargi.
Skarżąca M.B. na rozprawie w dniu 28 stycznia 2010r. oświadczyła, iż nie składała po 23 czerwca 2009r. (data wydania zaskarżonej decyzji przez WINB w K.) zażalenia na bezczynność PINB w B. do organu wyższego stopnia zgodnie z brzmieniem art.37 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga na bezczynność organu administracyjnego jest niedopuszczalna z powodu niespełnienia przez skarżącą warunków formalnych do jej wniesienia, tj. niewyczerpania środków zaskarżenia.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj. w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
W przytoczonych przepisach chodzi wyłącznie o sytuacje, w których organy administracji pozostają w bezczynności w rozpatrywaniu indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej, w których wszczęto postępowanie administracyjne.
W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności z zakresu administracji publicznej.
Wskazać w związku z tym należy, że zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę, a więc także skargę na bezczynność organu, można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przez organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie zaś środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.) można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie do art. 52 § 4 p.p.s.a. w przypadku innych aktów, jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Przy czym termin 14-dniowy, wskazany w § 3 tego artykułu nie ma zastosowania.
Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: k.p.a.) stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie to ma szczególny charakter, gdyż kwestionuje jedynie pewien stan faktyczny i prawny wywołany, zdaniem strony, opieszałością organu.
Dla skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu konieczne było więc wcześniejsze złożenie zażalenia do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K., jako organu wyższego stopnia w stosunku do organu nadzoru budowlanego, jakim jest w niniejszej sprawie PINB w B. (art. 17 pkt 1 k.p.a.). Wniesienie przez stronę skarżącą zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest więc warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu pierwszej instancji.
Ponieważ z akt sprawy oraz z oświadczenia skarżącej, złożonego na rozprawie przed Sądem wynika, iż nie zostało złożone takie zażalenie przed wniesieniem skargi do WSA w Krakowie na bezczynność PINB w B., to należało uznać, że zachodzi niedopuszczalność skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Dodać należy, że zażalenie na bezczynność PINB w B. i postanowienie WINB w K. z dnia [...]01.2009r., nr [...] zostało złożone przez K.P. i dotyczyło bezczynności organu I instancji w okresie przed wydaniem decyzji z dnia [...] marca 2009r., nr [...]. Później skarżąca nie składała kolejnego zażalenia na ewentualną bezczynność organu I instancji do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Mając na względzie przytoczone okoliczności oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji orzeczenia.