Uzasadnienie
Zarządzeniami z 6 maja 2014 r. i 23 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącej –A.K. została wezwana, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do wykazania, że wniesienie skargi było poprzedzone zażaleniem przewlekłe prowadzenie postępowania wniesionym do organu wyższego stopnia.
W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej przedłożyła pismo datowane na dzień 26 lutego 2014 r. skierowane do Ministra Skarbu Państwa będące "skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...]". Jak wynika z przedłożonego dowodu nadania pisma w placówce pocztowej ww. pismo zostało wysłane w dniu 10 marca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku bezczynności organu lub przewlekłego postępowania środkiem zaskarżenia, o jakim mowa w w/w przepisie jest zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z jego treścią na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Analiza przedłożonych akt administracyjnych prowadzi do wniosku, że skarżąca nie złożyła zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia, przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania do sądu. Najpierw, bo w dniu 6 marca 2014 r. nadała na poczcie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania, a dopiero kilka dni później bo w dniu 10 marca 2014 r. wniosła wraz z innymi stronami postępowania administracyjnego "skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania" do Ministra Skarbu Państwa. W tej sytuacji należy uznać, że skarga została wniesiona przedwcześnie, bez zachowania trybu określonego w art. 37 § 1 kpa i jako taka jest skargą niedopuszczalną, podlegającą, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, należało orzec jak w sentencji postanowienia.