Uzasadnienie
Danuta K. w dniu 4 października 2001 r. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Skarżąca podniosła, że organ pomimo zobowiązania go przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do udzielenia w trybie pilnym informacji o aktualnym stanie sprawy stanu technicznego budynku przy ul. S. 28 w K. W odpowiedzi na to zobowiązanie (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. potwierdził swą bezczynność podnosząc, że o wszystkich postępowaniach toczących się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. skarżąca była informowana. Skarżąca podnosi, że (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. udzielił odpowiedzi Powiatowemu Inspektorowi po upływie 2 lat. W wyniku bezczynności skarżąca ponosi straty materialne.
W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, że obecnie nie toczy się przed tym organem żadne postępowanie, które należy rozstrzygnąć w drodze decyzji administracyjnej. Przyznał nadto organ, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w wyniku skargi Danuty K. zlecił poinformowanie tegoż urzędu o aktualnym stanie sprawy dotyczącej nieodpowiedniego stanu technicznego budynku przy ul. S. 28 w K. i odpowiedź taka została przesłana do GINB oraz do wiadomości skarżącej. Nadto organ podniósł, że skarżąca jest jedynie lokatorem w przedmiotowej kamienicy.
Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 33 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot, tj. podmiot, który ma interes prawny. Stosownie natomiast do treści art. 28 Kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie lub kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego interes prawny ma charakter materialnoprawny. Oparty więc jest na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć norma prawa przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do konkretnego podmiotu możliwość wydania określonego aktu. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, który sprowadza się do tego, że dany podmiot jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak wskazać konkretnej normy prawa materialnego, w oparciu o którą może dochodzić swych praw w postępowaniu administracyjnym, jak też w skardze na bezczynność organu.
Skarżąca będąc jedynie najemcą lokalu w budynku nie mogła być stroną w postępowaniu administracyjnym, toczącym się na podstawie art. 66 Prawa budowlanego, w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego. Nie może zatem też skutecznie podnosić zarzutu bezczynności organu w tej sprawie.
Może natomiast w oparciu o przepisy prawa cywilnego dochodzić swoich roszczeń przed sądem powszechnym.
Wobec powyższego należało uznać, iż skarżąca nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi na bezczynność organu.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.