Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 2 czerwca 2004 r., sygn. akt II SAB/Kr 136/02

Metryka

Sąd
Sygn. akt. II SAB /Kr 136 / 02 POSTANOWIENIE Dnia 02 czerwca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla / spr. / Sędziowie NSA: Izabela Dobosz Joanna Tuszyńska
Dorota Solarz protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 02 czerwca 2004r.
Sprawa
sprawy ze skargi M.W. na bezczynność Wojewody [....] postanawia - skargę odrzucić -

Uzasadnienie

W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca M.W. zarzuciła bezczynność Wojewodzie K. Jako podstawę skargi wskazała art. 17 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i podała, że strona przeciwna tj. Wojewoda K. nie wstrzymał robót budowlanych prowadzonych przez R.K. Roboty te był zobowiązany wstrzymać, gdyż wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1561/97 uchylone zostały decyzje organów administracji wydane w "przedmiocie pozwolenia budowlanego". Podała również skarżąca, że pismem z dnia [....].1998r. zwracała się do Urzędu Wojewódzkiego w K. o natychmiastowe wstrzymanie budowy R.K. Wezwanie to jednak nie przyniosło pożądanego rezultatu. W związku z tym skarżąca domagała się wyznaczenia stronie przeciwnej dwóch tygodni na wydanie decyzji wstrzymującej roboty budowlane prowadzone przez R.K.

Strona przeciwna nie złożyła odpowiedzi na skargę jak również nie przedłożyła akt postępowania administracyjnego.

Skarga nie jest dopuszczalna.

Stosownie bowiem do przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.VIII.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej tym środkiem zaskarżenia jest zażalenie przewidziane przepisem art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w obowiązującym terminie a wnoszone do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

W rozpatrywanym przypadku skarżąca nie wykazała, mimo wezwania, aby wyczerpała ten tryb postępowania i aby składała zażalenie do organu wyższego stopnia w stosunku do Wojewody, tj. do właściwego w sprawie ministra (art. 17 pkt 2 kpa).

Kopia zażalenia z dnia [....].05. 1998r. złożona do akt sprawy wskazuje, że zażalenie to kierowane było do Urzędu Wojewódzkiego w K. - Wydział Nadzoru Budowlanego. Nie jest to organ wyższego stopnia w rozumieniu powołanych poprzednio przepisów.

Z tego względu należało skargę uznać za niedopuszczalną i należało ją odrzucić na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), w związku z art. 37 § 1 kpa i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30. VIII. 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.