Uzasadnienie
Skarga C.Ż. (zwanego dalej skarżącym) na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 19.11.2004r. Skarżący wnosi w niej o nakazanie odpowiedzi na pisma, które złożył "od przeszło połowy roku do Wojewódzkiego INB w [...] i Powiatowego INB w G.".
W odpowiedzi na przedmiotową skargę z dnia 10.11.2004r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej odrzucenie. Wskazano, iż postanowieniem z dnia [...] 12.2004r., nr [...] uchylił w całości postanowienie PINB w G. z dnia [...] 03.2004r. i umorzył postępowanie egzekucyjne I instancji. Nadto podniesiono, że skarżący wbrew brzmieniu art. 52 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), przed wniesieniem skargi do sądu na bezczynność organu administracji publicznej nie wyczerpał uprzednio środków zaskarżenia tj. nie wniósł zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia.
Sąd wezwał skarżącego pismem z dnia 22.03.2005r. o sprecyzowanie jego skargi na bezczynność [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], w terminie 7 dni od daty otrzymania pod rygorem odrzucenia skargi, m.in. poprzez jednoznaczne oświadczenie czy i kiedy składał przed wniesieniem swojej skargi na bezczynność wnosił zażalenie na bezczynność WINB w [...] w trybie art. 37 k.p.a. do właściwych organów wyższego szczebla. Wezwanie to zostało prawidłowo doręczone w dniu 25.03.2005r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący w żaden sposób się nie ustosunkował do wezwania Sądu a jedynie złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego.
Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Zgodnie z brzmieniem art. 52 § l i 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącym w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Po pierwsze wskazać należy, iż postępowanie w zakresie bezczynności organu w załatwianiu sprawy administracyjnej reguluje art. 37 k.p.a. Brzmienie art. 37 k.p.a. w sposób jednoznaczny wskazuje, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przez art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronom służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zatem niezbędną przesłanką do złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest wcześniejsze złożenie w/w zażalenia do organu wyższego stopnia. Stanowisko takie jest ugruntowane także w orzecznictwie sądów administracyjnych. I tak w wyroku z 24.05.2001r., sygn. akt IV SA 572/99 NSA w Warszawie (publ. w ONSA 2002/3/116) stwierdził, iż wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność.
Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może dopiero wówczas wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Jak wynika z przedstawionych akt sprawy administracyjnej oraz odpowiedzi na skargę skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, przysługujących mu w toku postępowania administracyjnego z mocy art.37 k.p.a., przed wniesieniem skargi do Sądu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.