Uzasadnienie
W dniu 14 czerwca 2015 r. G. S. – mąż skarżącej, wniósł wniosek do o udostępnienie informacji publicznej przez T[...] S.A. w K. w postaci wniosków o udzielenie decyzji lokalizacyjnej nr [...] z dnia 20.06.1994 roku oraz wniosku o wydacie decyzji nr [...] z dnia 20.04.1995 roku o pozwoleniu na budowę, na remont linii energetycznej niskiego napięcia oraz budowę słupowej stacji transformatorowej w miejscowości G. Wniosek został złożony za pośrednictwem poczty elektronicznej.
W odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w dniu 17 lipca 2015 roku Spółka udzieliła skarżącej odpowiedzi, że nie dysponuje żądanymi dokumentami. Uprzednio w dniu 26 czerwca 2015 r. Spółka wystąpiła do A. S. o wskazanie tytułu prawnego do nieruchomości, na której zlokalizowane są urządzenia energetyczne, będące przedmiotem wniosku.
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność T[...] S.A. w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej złożyła skarżąca – A. S. Skarżąca wniosła o orzeczenie przez Sąd bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa oraz o określenie zobowiązanemu terminu do wykonania obowiązku nałożonego nań przez ustawę o dostępie do informacji publicznej, to znaczy o udostępnienie skarżącej żądanej informacji publicznej w terminie prawem zwidzianym, który wskaże zobowiązanemu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
W odpowiedzi na skargę T[...] S.A. w Krakowie Oddział w W. wniósł o oddalenie skargi.
Organ podniósł, iż w dniu 20 marca 2013 roku G. S. została udostępniona wszelka posiadana dokumentacja, związana z budową słupowej stacji transformatorowej oraz napowietrznej linii niskiego napięcia, z możliwością jej kopiowania i fotografowania. Wnioskodawcy została w szczególności udostępniona decyzja lokalizacyjna oraz decyzja o pozwoleniu na budowę. Kolejny wniosek o udostępnienie wniosków o wydanie wskazanych decyzji, skierowany w imieniu żony, a w istocie będący ponownie wystąpieniem G. S., nie znajduje, w ocenie organu żadnego uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014.1647 ze zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Zgodnie z brzmieniem art. 149 p.p.s.a. znajdującym zastosowanie do rozpatrywanej skargi wniesionej przed 15 sierpnia 2015 r. " § 1. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
§ 2. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6".
W pierwszej kolejności należy wskazać, że spełnione zostały warunki formalne do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność, gdyż skarga na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., I OSK 601/05 LEX nr 236545).
Przedmiotem kontrolowanej sprawy jest bezczynność T[...] S.A. w K. dotycząca nieudostępnienia informacji publicznej przez ten organ w postaci wniosków o udzielenie decyzji lokalizacyjnej nr [...] z dnia 20.06.1994 roku oraz wniosku o wydacie decyzji nr [...] z dnia 20.04.1995 roku o pozwoleniu na budowę, na remont linii energetycznej niskiego napięcia oraz budowę słupowej stacji transformatorowej w miejscowości G. Wniosek został złożony roku za pośrednictwem poczty elektronicznej.
Organ podkreślił i wyjaśnił, iż żądana przez skarżącą dokumentacja, pomimo wnikliwych poszukiwań nie została odnaleziona. Nie odnaleziono wniosków dotyczących decyzji [...] z dnia 20 czerwca 1994 r. oraz 10 kwietnia 1995 r.
Mając więc na uwadze powyższe, bezspornym jest, że żądane dokumenty nie zostały udostępnione skarżącej, jednakże powodem tego jest fakt nie dysponowania nimi przez organ. Przedmiotowe informacje publiczne nie są bowiem w posiadaniu organu.
Postępowanie sądowe jest zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania organu do wydania określonego aktu lub dokonania stosownej czynności. To zaś jest powodem umorzenia postępowania sądowego w tym zakresie, o czym Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe także z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony.
Postępowanie w przypadku, gdy organ nie dysponuje informacją, której udostępnienia dotyczy wniosek był już przedmiotem rozpoznania przez sądy administracyjne. Skład rozpoznający podziela stanowisko zawarte w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 18 marca 2015 r.,sygn. akt IV SAB/Gl 187/14,LEX nr 1677025, zgodnie z którym: "1. W sytuacji, gdy organ informacją nie dysponuje, wówczas winien zawiadomić o tym wnoszącego o jej udostępnienie, a dokonując takiej czynności nie pozostaje w bezczynności. W świetle uregulowań u.d.i.p. organ nie ma obowiązku pozyskiwania informacji, której nie posiada, a która jest w dyspozycji innego zobowiązanego do jej udzielenia podmiotu.
2. Organ w takiej sytuacji nie ma także obowiązku wydania decyzji. Powyższe wynika z faktu, że forma decyzji została przewidziana przez ustawodawcę wyłącznie dla rozstrzygnięcia o odmowie udostępnienia informacji, względnie o umorzeniu postępowania, zaś w przypadku, gdy podmiot zobowiązany nie posiada żądanych informacji, to nie może odmówić ich udzielenia".
Nie ulega przy tym wątpliwości, że organ nie udzielił skarżącej żądanej informacji publicznej, gdyż nią nie dysponuje. Jak wynika z akt sprawy, wniosek dotarł do T[...] S.A. w dniu 14 czerwca 2015 r., natomiast informacji o niemożności odnalezienia dokumentów udzielono pismem z dnia 17 lipca 2015 r.
Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy jednocześnie stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Ustawa nie reguluje przesłanek takiego orzeczenia. Stwierdzenie zatem, czy bezczynność organu miała charakter rażący, stanowić musi wynik oceny sądowej, nawiązującej do okoliczności sprawy.
Oceniając powyższy aspekt sprawy sąd uznał, iż bezczynność spółki nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt I wyroku). Ocena ta wynika z faktu, że wniosek strony skarżącej z dnia 14 czerwca 2015 r. nie został rozpatrzony w ustawowym terminie wynoszącym co do zasady 14 dni (a maksymalnie i wyjątkowo 2 miesiące – art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej), jednakże przekroczenie terminu było nieznaczne. Pismem z dnia 17 lipca 2015 r. poinformowano skarżącą o nieodnalezieniu dokumentów. Tak więc od złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej do poinformowania skarżącej upłynął nieco ponad miesiąc.
W takiej zatem sytuacji fakt rozpoznania wniosku skarżącej z nieznacznym przekroczeniem terminu świadczy o tym, że bezczynność w przedmiocie poinformowania o nie dysponowaniu informacją publiczną, jako w przedmiocie czynności dotyczącej uprawnień wynikających bezpośrednio z mocy ustawy (prawa do informacji publicznej), nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Skoro organ nie dysponuje przedmiotowymi informacjami publicznymi to poinformowanie o ich braku z przekroczeniem terminu jak wyżej nie stanowi uszczerbku dla interesów prawnych skarżącej w realiach kontrolowanej sprawy, stąd i z tego powodu nie mamy do czynienia z rażącym naruszeniem prawa.
Mając na uwadze powyżej wskazane prawne i faktyczne okoliczności kontrolowanej sprawy Sąd orzekł jak w sentencji.