Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 czerwca 2014 roku o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych im. [...] w G. skarżący G. T. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych.
We wniosku skarżący oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku, ani dochodów. Od czerwca 2013 roku jest osobą bezrobotną. Z tych względów nie posiada środków na uiszczenie kosztów sądowych.
Odnosząc się do wezwania referendarza sądowego o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, iż zamieszkuje pod adresem B., ul. R.. Nieruchomości ta stanowi własność J. T. i to ona pokrywa koszty utrzymania domu. Skarżący nie wie jaka jest wysokość tych kosztów. G. T. nie pracuje i na dzień dzisiejszy nie ma żadnych dochodów. Jest osobą samotną, nie posiadającą żadnego majątku. Jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy w G. jako bezrobotny. Nie korzysta z pomocy społecznej. Nie opłaca rachunków, bo go na to nie stać.
Do pisma skarżący załączył następujące dokumenty: kopię zeznania podatkowego PIT-37 za 2013 rok, trzy wyciągi z rachunku bankowego w Banku [...] za łączny okres od 4 marca do 3 czerwca 2014 roku oraz zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w G. z dnia 24 czerwca 2014 roku o zarejestrowaniu strony jako osoby bezrobotnej od dnia 24 lipca 2013 roku.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi odstępstwo od generalnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem instytucja prawa pomocy winna być stosowana jedynie w przypadkach wyjątkowych, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania.
Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżący, obejmuje m. in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
W ocenie orzekającego w przedmiotowej sprawie G. T. uwiarygodnił, że nie posiada dostatecznych środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych w zainicjowanym postępowaniu. Od lipca 2013 roku skarżący jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. jako osoba bezrobotna. Za okres od 1 do 31 stycznia 2014 roku otrzymał on zasiłek (stypendium) w wysokości 646,70 zł. Aktualnie skarżący nie osiąga żadnych dochodów. Nie posiada żadnego majątku, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. W takiej sytuacji należy uznać, iż skarżący nie jest w stanie ponieść we własnym zakresie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym własnym utrzymaniu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.