Uzasadnienie
M.T. pismem z dnia 2 lipca 2013r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność [...] S.A. Oddział w K., polegającą w jej ocenie na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 6 marca 2013r., dotyczący udostępnienia kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych na jej działce. W uzasadnieniu skargi podano, że pismo [...] S.A. z dnia 28 marca 2013r. nie zawierało odpowiedzi na wniosek, w związku z czym skarżąca wystosowała jeszcze pismo z dnia 8 kwietnia 2013r. z ponownym wnioskiem. W dniu 30 kwietnia 2013r. wnioskodawca pismem znak: [...] odmówił udostępnienia wnioskowanych dokumentów, co jest sprzeczne z art. 4 ust.1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Ponadto skarżąca wskazała, że pojęcie "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji RP lub ustawie. Dystrybucja energii i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym sam urzeczywistniania dobra wspólnego, są "zadaniami publicznymi". Skoro [...] S.A. zajmuje się dystrybucją energii elektrycznej, to wykonuje zadania publiczne i w związku z tym jest zobowiązany do udostępniania informacji publicznej w oparciu o art. 4 ust.1 pkt 5 w/w ustawy.
W odpowiedzi na skargę [...] S.A. Oddział w K., wniósł o oddalenie skargi, podając iż nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Wskazano przy tym, ze [...] jest spółką prawa handlowego, której ponad 99% akcji jest w posiadaniu spółki [...] S.A. w K. (pozostałe ok. 1% akcji jest w rękach osób fizycznych). Z kolei [...] S.A. jest spółką publiczną notowaną na Giełdzie Papierów Wartościowych w W Skarb Państwa nie posiada w tej spółce pozycji dominującej w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Tym samym nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżona spółka wskazała przy tym na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 399/11 opubl. LEX nr 1139139, w którym zaprezentowano pogląd o ograniczeniu obowiązku udzielenia informacji publicznej do spółek, w których Skarb Państwa posiada pozycję dominującą oraz wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt l OSK 851/10 opubl.
LEX nr 737513, w którym wyjaśniono, że o obowiązku udostępniania przez przedsiębiorstwa energetyczne żądanej informacji decyduje to czy dotyczy ona "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto podano, że [...] udzielił skarżącej odpowiedzi w piśmie z dnia 28 marca 2013r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa.
Skarga jest zasadna.
Przedmiotem rozpoznawanej sprawy była kwestia bezczynności spółki prawa handlowego – [...] SA z siedzibą w K. - dotyczącej nieudostępnienia informacji publicznej. Postępowanie administracyjne we wskazanym zakresie wszczęte zostało wnioskiem skarżącej z dnia 6.03.2013r. i następnie ponowionym pismem z dnia 8 kwietnia 2013r. Treść żądania skarżącej w tych pismach dotyczyła udostępnienia kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji, stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych na jej działce. Z uwagi na przedmiot zaskarżenia należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Powołana ustawa reguluje zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, a także tryb i procedurę udostępniania informacji publicznej. Wobec zakwestionowania tego żądania w odpowiedzi na skargę, rozważenia w pierwszej kolejności wymaga czy żądane dokumenty stanowią informację publiczną oraz, czy wskazana spółka akcyjna - jest podmiotem zobowiązanym do ich udostępnienia.
Problem ten był już przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i został przesądzony w wyroku tego sądu dnia 30.08.2013r., II SA/Kr 115/13. Stanowisko wyrażone w uzasadnieniu ww. wyroku pozostaje nadal aktualne i w całości zyskuje aprobatę składu orzekającego w przedmiotowej sprawie. Nadto znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie NSA – por. wyrok z 17.07.2013r., sygn. akt I OSK 642/13. Stanowisko to wskazuje, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w tej ustawie. Udostępnieniu podlegają w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, którymi w szczególności są akty administracyjne oraz inne rozstrzygnięcia (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy).
Zatem w świetle powołanego przepisu wnioskowane przez skarżącą kopie decyzji administracyjnych związanych z procesem inwestycyjnym obejmującym budowę linii energetycznej na jego działce - posiadają status informacji publicznej.
Co do kwestii, czy [...] SA w K. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ust. 1 cyt. ustawy obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne". W orzecznictwie sądowowadministracyjnym podkreśla się, że wymienione w tym przepisie pojęcie "zadania publiczne" jest szersze od zakresu pojęcia "zadania władzy publicznej". Pierwsze z tych pojęć abstrahuje bowiem od elementu podmiotowego, co implikuje wniosek, że zadania publiczne mogą być wykonywane także przez podmioty niemające statusu władzy publicznej. Zadania publiczne są przy tym realizowane powszechnie i są użytecznie dla ogółu, służąc zarazem osiąganiu celów wskazanych w Konstytucji RP i ustawach (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010r.; sygn. akt I OSK 851/2010; LexPolonica nr dok.: 2552873).
Z uwagi na powyższe uznać należy, iż przedsiębiorstwo, któremu w kontrolowanej sprawie zarzucono bezczynność (przedsiębiorstwo energetyczne) realizuje (wykonuje) także określone zadania publiczne, w rozumieniu powyżej przedstawionym, gdyż zarówno dystrybucja energii elektrycznej jak również inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne, ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistnianie dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP - są zadaniami publicznymi, o których mówi powołany wyżej przepis. Ta zaś okoliczność, nakłada na przedsiębiorstwo energetyczne obowiązek udzielenia informacji dotyczącej sfery związanej z wykonywaniem przez to przedsiębiorstwo zadań publicznych.
Wobec tego [...] SA w K. był podmiotem, zobowiązanym - co do zasady - do udzielenia informacji, stanowiącej informację publiczną, objętej wnioskiem złożonym w niniejszej sprawie.
Bezsporne było ponadto, w związku z przedstawionymi przez skarżącą dokumentami (wnioski i odpowiedzi spółki [...]), że do dnia wydania wyroku [...] SA nie zakończyła postępowania zainicjowanego ww. wnioskiem w formie przewidzianej przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. art. 10, art. 16, art. 17 tej ustawy). Zatem spółka powinna albo udzielić żądanej informacji albo wydać decyzję o odmowie jej udzielenia. Kierowane do skarżącej, w toku postępowania pisma, ograniczające się do stwierdzenia, że roszczenia wnioskodawcy nie zostały uznane, nie spełniają tych wymogów.
Jednocześnie jednak spółce [...] nie można zarzucić braku woli i jakiejkolwiek aktywności w rozpoznaniu sprawy, gdyż na pisma skarżącej udzielił natychmiastowej odpowiedzi, co zmniejsza w kontrolowanej sprawie winę i skutkuje brakiem podstaw do stwierdzenia, że okoliczności związane z bezczynnością były tego rodzaju, aby można je zakwalifikować jako naruszenie prawa w stopniu rażącym. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt II sentencji wyroku.
W związku z powyższym Sąd uznając, że skarżona spółka, będąc zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub dokonania czynności wz wniosku skarżącej, pozostawała w bezczynności, orzekł jak pkt I w sentencji wyroku na podstawie art. 149 p.p.s.a.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.