Uzasadnienie
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej określanej, jako p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Taka sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie.
M. K. złożyła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Starostę [...] postępowania w sprawie [...] w dniu w dniu 6 września 2020 r.
Z przesłanych przez organ akt postępowania wynika natomiast, że zakończyło się ono ostateczną decyzją z dnia 21 sierpnia 2018 r. znak [...]. Decyzja ta została przesłana skarżącej jako wnioskodawczyni, jednak przesyłka powróciła do nadawcy po dwukrotnym awizowaniu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. organ uznał przesyłkę za doręczoną i – wobec niewniesienia odwołania - stwierdził ostateczność decyzji.
Stosownie do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2020 r II OPS 5/19 "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".
W dacie wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w obrocie prawnym od dwóch lat pozostawała ostateczna decyzja kończąca postępowanie, a zatem skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.