Uzasadnienie
Zarządzeniem z 30 maja 2014 r. Przewodniczący Wydziału zarządził rozłączenie sprawy ze skargi M. W. K. na bezczynność Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. w zakresie dotyczącym skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Sprawa na bezczynność została zarejestrowana pod sygn. II SAB/Kr 157/14, natomiast sprawa na przewlekłe prowadzenie postępowania pod sygn. II SAB/Kr 158/14.
Zarządzeniem z 2 czerwca 2014 r., skarżący został wezwany w sprawie do sygn. II SAB/Kr 158/14 do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w kwocie 200 zł.
Na skutek rozpoznania zażalenia skarżącego na ww. zarządzenie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 2 października 2014 r. uchylił zaskarżone zarządzenie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że "zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawując kontrolę administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Z kolei, w art. 149 p.p.s.a. wskazane zostały skutki prawne uwzględnienia tych skarg. Należy zauważyć, że ustawodawca nie zróżnicował konsekwencji prawnych bezczynności organu i przewlekłości postępowania organu. Zarówno w jednej, jak i w drugiej sprawie ustawodawca pozostawił tożsamy środek prawny. Zarzucenie w jednym piśmie bezczynności organu i przewlekłości prowadzonego przez niego postępowania nie stanowi skumulowania dwóch skarg, o ile kwestionowana jest terminowość i sprawność postępowania w zakończeniu tej samej sprawy administracyjnej.
W takiej sytuacji dopuszczalność objęcia jedną skargą obu form opieszałości organu inicjuje jedną sprawę sądowoadministracyjną, w której sąd ma obowiązek rozpoznać i rozstrzygnąć spór o legalność braku wydania aktu lub podjęcia czynności. Pozostaje to w związku z zasadą, że przedmiotem zaskarżenia w konkretnym postępowaniu może być tylko jedna decyzja, postanowienie, inny akt lub podjęta czynność. Liczba zaskarżonych aktów lub czynności determinuje zatem liczbę spraw sądowoadministracyjnych. Przedmiotem postępowania w sprawie ze skargi zarówno na bezczynność, jak i przewlekłość organu stanowi ustalenie, czy zachodzi potrzeba zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. W obu przypadkach sąd administracyjny dysponuje tymi samymi środkami prawnymi, ich zastosowanie jest zaś obowiązkowe w razie stwierdzenia jakiejkolwiek postaci niesprawnego funkcjonowania organu, niezależnie od podniesionych w skardze zarzutów i wniosków oraz podstawy prawnej (por. wyrok NSA z dnia 5 czerwca 2012 r., II OSK 709/12).
W niniejszej sprawie Sąd I instancji nieprawidłowo potraktował skargę M. W. K. na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z wniosku z dnia 25 lutego 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej jako dwie odrębne skargi. W konsekwencji nieprawidłowe było zarejestrowanie dwóch odrębnych spraw i wezwanie do uiszczenia odrębnego wpisu sądowego od każdej z tych skarg. Skarga M. W. K. na bezczynność i przewlekłość postępowania organu w przedmiocie wniosku z dnia 25 lutego 2013 r. winna być bowiem rozpoznana pod sygn. akt II SAB/Kr 157/14".
Ponadto wyraził pogląd, że wpis od skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania powinien zostać określony stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 powołanego wyżej rozporządzenia w wysokości 100 zł, a nie na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia w wysokości 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Jak wskazano wyżej, w niniejszej sprawie zapadło postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, którym uchylone zostało zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania.
Stosownie do treści art. 190 w związku z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W postanowieniu z 2 października 2014 r., sygn. akt I OZ 819/14, Sąd stanął na stanowisku, że dopuszczalne było objęcie jedną skargą obu form opieszałości organu tj. bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, wobec tego skarżący zainicjował jedną sprawę sądowoadministracyjną.
Kierując się wiążącą oceną prawną wyrażoną przez NSA w tej sprawie jak również biorąc pod uwagę, że w sprawie do sygn. II SAB/Kr 157/14 został w dniu 12 sierpnia 2014 r. wydany prawomocny wyrok w którym stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w pozostałym zakresie umorzono postępowanie sądowe oraz zasądzono od organu zwrot kosztów postępowania na rzecz M. W. K. – należy uznać, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, bowiem sprawa została już rozstrzygnięta.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.