Uzasadnienie
W dniu 22 listopada 2010 r. skarżąca M. W. wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie w zakresie braku udzielenia informacji publicznej.
Po wniesieniu skargi, a w przed jej rozpoznaniem, skarżąca pismem z dnia 20 grudnia 2010 r. cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy decyzji zawierającej przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a.
W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że cofnięcie skargi nie spowoduje naruszenia art. 60 P.p.s.a. Sprawa dotyczy bowiem skargi na bezczynność organu administracji, tym samym Sąd nie ma możliwości badania wystąpienia wad określonych w art. 156 § 1 K.p.a., ani też uznania, że cofnięcie skargi spowoduje utrzymania w mocy decyzji powodującej obejście prawa. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu. Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia tego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżąca skutecznie cofnęła skargę.
Ponieważ skarżąca cofnęła skargę w otwartym terminie do uiszczenia wpisu sądowego, Sąd nie zwraca skarżącej kwoty wpisu, ponieważ taki wpis nie został przez skarżącą dokonany.
Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.