Uzasadnienie
W piśmie z dnia 1.02.2009 r., M.W. złożyła skargę na bezczynność Starosty T. w sprawie zwrotu nieruchomości - parceli gruntowych l.kat 1, 2, 3, 4 położonych w Z. W.uzasadnieniu podniosła, że od ostatniej rozprawy administracyjnej dniu [...].03.2008r., "panuje cisza", w sprawie nie są podejmowane żaden czynności. Wojewoda - wskazał, że Starosta winien dotrzymać terminu zakończenia sprawy określonego na dzień 31 grudnia 2008 r. Starosta jako organ władzy terytorialnej czuje się po prostu bezkarny, by za nic ma prawo i przepisy, jego nie obowiązują żadne terminy; za nic ma prawa obywatela. Z rozmów z różnymi ludźmi wynika, że odkładanie załatwienia spraw o zwroty, to nagminna praktyka Starostwa.
W odpowiedzi na skargę Starosta podniósł, że wyjątkowo skomplikowany charakter przedmiotowego postępowania wymaga zebrania obszernego materiału dowodowego i jego rzeczowej analizy. W związku z faktem, iż akta przedmiotowej sprawy zwrócone zostały do tut. Urzędu w dniu 29 grudnia 2008r., brak było obiektywnych możliwości ustawowego zakończenia postępowania w terminie wskazanym w piśmie Wojewody z dnia [...].XII.2008r. znak: [...]. Zawiadomieniem z dnia [...].ll.2009r. tut. Urząd poinformował strony, iż został zgromadzony materiał dowodowy umożliwiający wydanie decyzji rozstrzygającej w sprawie jak również o możliwości zapoznania się przez strony ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów oraz żądań. Z uwagi na fakt, iż przed upływem terminu wyznaczonego stronom do zapoznania się ze zgromadzoną dokumentacją w dniu 16 lutego 2009r. do tut.
Urzędu wpłynęło Pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9,ll.2009r. znak: [...], przesyłające w załączeniu przedmiotową skargę na bezczynność Starosty, brak było możliwości wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sprawach decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygają sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych niż co dopiero wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czy w końcu pisemnych interpretacje przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 1 i 2 pkt. 1- 4a i 8 ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a).
Krótko mówiąc, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.o.p.s.a sąd administracyjny orzeka w sprawach ze skarg na bezczynność organów w przypadkach kiedy:
- - organ ma obowiązek wydać decyzję,
- - organ ma obowiązek wydać postanowienie na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie lub rozstrzygające o do istoty sprawy,
- - organ ma obowiązek wydać postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie,
- - organ ma obowiązek podjąć inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
O bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić wtedy, gdy organ w prawnie ustalonym terminie nie podjął żadnych czynności, lub prowadząc postępowanie - nie zakończył go wydaniem aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia lub też innego aktu) W tym rozumieniu można stwierdzić, że Starosta dopuścił się zwłoki w załatwieniu sprawy bo naruszył reguły określone w art. 35 kpa. Tylko prawne okoliczności mogły by zwolnić organ administracji z zarzutu bezczynności, okoliczności faktyczne (jak np. skomplikowany charakter sprawy) nie usprawiedliwiają zwłoki. Treść odpowiedzi na skargę świadczy sama przez się o bezczynności organu.
W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola wykazała że organ pozostaje w bezczynności na podstawie art. 149 i 200 p.o.p.s.a, należało orzec jak w sentencji.