Uzasadnienie
II SAB/ Kr 16/15
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2015 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu R. S. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 3 marca 2015 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącego R. S. pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego L. P..
Skargę kasacyjna od wyroku WSA w Krakowie z dnia 29 kwietnia 2015 r. wniósł pełnomocnik organu – Prezesa Sądu Okręgowego w K..
Pełnomocnik skarżącego radca prawny L. P. reprezentował skarżącego przed sądem I instancji. Następnie w terminie przewidzianym w art. 179 P.p.s.a sporządził odpowiedź na wniesiona przez pełnomocnika organu skargę kasacyjną.
Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2015 r., wydanym, na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny uchylił pkt II i III zaskarżonego orzeczenia sądu I instancji.
Pismem z dnia 22 grudnia 2015 r. radca prawny L. P. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, polegającej na sporządzeniu i wniesieniu odpowiedzi na skargę kasacyjną organu. We wniosku zawarł on oświadczenie, iż koszty te nie zostały opłacone, domagał się zasadzenia ich w wysokości 180 zł i podwyższenia o należny podatek VAT.
Referendarz zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi - wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych, w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.z 2013 r., poz 490).
W [pic] 14 ust. 2 rozporządzenia zostały wskazane czynności procesowe, za które przysługuje zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Z § 14 ust.2 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy, należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez radcę prawnego, który występował w sprawie w I instancji wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w § 14 ust.2 pkt 1 rozporządzenia.
Stosownie do § 14 ust 2 pkt 1 lit "c" tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie wynosi 240 zł.
Ponadto w myśl § 2 pkt 3 rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Jednocześnie w związku z tym, iż przepisy rozporządzenia nie określają stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną, należało analogicznie przyjąć stawkę ustaloną za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r., sygn.. akt I FPS 4/12).
W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt, pomoc udzielona skarżącemu, za która należy się pełnomocnikowi wynagrodzenie, polegała na sporządzeniu i wniesieniu odpowiedzi na skargę kasacyjną organu od wyroku WSA w Krakowie z dnia 29 kwietnia 2015 r.
Stosownie do powołanych wyżej przepisów ustalono, iż należne radcy prawnemu z urzędu wynagrodzenie wynosi 50 % z 240 zł, czyli 120 zł za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną i winno być zgodnie z obowiązującymi przepisami podniesione o należną stawkę podatku od towarów i usług. W świetle powyższego wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia w wysokości 180 zł powiększonego o stawkę podatku od towarów i usług nie zasługiwał na uwzględnienie.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 14 ust.2 pkt 2 lit.bw zw. z § 14 ust.1 pkt 1 lit "c" oraz § 2 ust.3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr z 2013 r. poz.490) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.