Uzasadnienie
Wyrok WSA w Krakowie zapadły w przedmiotowej sprawie w dniu 12 października 2022 r. został doręczony z urzędu ówczesnemu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 listopada 2022 r. (k. 107 akt sąd.).
Następnie w związku z przyznaniem skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, Okręgowa Rada Adwokacja w Krakowie zarządzeniem z 15 marca 2023 r. wyznaczyła skarżącej pełnomocnika z urzędu.
W piśmie z 12 kwietnia 2023 r. pełnomocnik skarżącej z urzędu zgłosił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie, załączając do wniosku skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku podano, że pełnomocnik skarżącej otrzymał zarządzenie o wyznaczeniu w dniu 21 marca 2023 r. Zdaniem pełnomocnika zastosowanie znajduje przepis art. 177 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływa w dniu 20 kwietnia 2023 r. Jednakże w dniu 5 kwietnia 2023 r. podczas badania akt sprawy, pełnomocnik ustalił, że wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy został złożony po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, co wywołuje wątpliwości co do możliwości zastosowania terminu określonego w art. 177 § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Jak wynika z powyższego można przywrócić wyłącznie termin, któremu strona uchybiła. Zatem w sytuacji, gdy czynność została dokonana w terminie, nie ma możliwości prawnej jego przywrócenia. Złożenie zatem wniosku o przywrócenie terminu, któremu strona nie uchybiła, aktualizuje postanowienie art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
W stanie przedmiotowej sprawy zastosowanie znajduje art. 177 § 3 p.p.s.a., w myśl którego w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Treść powołanego przepisu jest jasna i nie nastręcza wątpliwości interpretacyjnych. Skoro skarżącej – stronie, której doręczono odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, ustanowiono pełnomocnika z urzędu po wydaniu wyroku, to termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, tj. od 21 marca 2023 r. Zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upływa z dniem 20 kwietnia 2023 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącej złożył skargę kasacyjną w dniu 12 kwietnia 2023 r., tj. z zachowaniem ustawowego terminu.
W konsekwencji powyższego, wniosek podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.