Uzasadnienie
Jedną z przesłanek koniecznych do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia. Wynika to z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Przepis ten stanowi, że "skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie,, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich".
Zgodnie z art. 52 § 2 tej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organów administracji, takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie przewidziane art. 37 § 1 kpa, składane do organu wyższego stopnia, czyli - w rozpatrywanym przypadku - do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W piśmie z dnia 7 lutego 2005 r., skarżąca oświadczyła, że takiego zażalenia nie składała.
W tej sytuacji nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, przewidziana w cytowanym przepisie art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy sąd odrzuca skargę gdy z innych przyczyn jej wniesienie było niedopuszczalne.
W związku z powyższym należało postanowić jak w sentencji.