Uzasadnienie
K.T. w dniu [....] października 2010 r. (data nadania pisma) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w sprawie z jej wniosku z [....] czerwca 2010 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta Z. z 25.
- 09. 2007 r. w sprawie o podział nieruchomości.
W uzasadnieniu wskazała, że ww. wniosek mylnie złożyła do WSA w Krakowie, który Sąd przekazał Burmistrzowi Miasta Z., o czym została poinformowana pismem z [....] 07. 2010 r.
Następnie pismem z [....].07.2010 r. organ l instancji poinformował ją, że wniosek został przekazany według właściwości do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. Podniosła, że dopiero w dniu 21 września 2010 r., po jej telefonicznej interwencji, Kolegium zażądało - pismem z [....].10.2010 r. skierowanym do Burmistrza Miasta Z. - przesłania akt sprawy.
Wskazała, że w dniu 22.10. 2010 r. ponownie telefonowała do Kolegium i dowiedziała się, że akta jeszcze nie zostały przesłane, a następnie interweniowała w organie l instancji w dniu 25.10. 2010 r.
Nadto podniosła, że do dnia złożenia przez nią skargi (błędnie nazwanej zażaleniem) Burmistrz Miasta Z. nie przesłał akt do SKO w N., a zatem jest: "niewiarygodny, niekompetentny i nie przestrzega prawa".
Konkludując zarzuciła, że SKO w N. działa opieszale i nie przestrzega prawa "pozwalając Burmistrzowi Miasta Z. działać na zwłokę".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej wskazując, że dotyczy ona bezczynności SKO w przedmiocie załatwienia wniosku K.T. z 28.06. 2010 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta Z. z 25.09.2007 r. znak: [....] zatwierdzającej podział dz. nr ew. [....], nr [....] o pow. 0.0228 ha oraz dz. nr ewid. [....] o pow. 0.0055 ha.
Organ wskazał, że z uwagi na niezałatwienie ww. sprawy w terminie K.T. pismem z [....].10. 2010 r. (data wpływu do WSA 27.10.2010 r.) złożyła skargę na bezczynność Kolegium.
Ustosunkowując się do zarzutów skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. podniosło, że: w dniu 21.
- 09. 2010 r. pismem wystąpiło do Burmistrza Miasta Z. do przesłanie akt przedmiotowej sprawy w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma; w dniu 5.
- 11. 2010 do Kolegium wpłynęło pismo Burmistrza Miasta Z. z informacją, że akta sprawy zostały przekazane Kolegium pismem z [....] kwietnia 2010 r.; w dniu 15.11. 2010 r. Kolegium zwróciło się do Burmistrza Miasta Z. o nadesłanie akt sprawy informując, że akta nadesłane wcześniej dotyczą innej sprawy; w dniu 25.
- 11. 2010 r. wpłynęły żądane akta sprawy do Kolegium, skarga natomiast została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 26.10.2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 200 2 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
Zgodnie z dyspozycją art. 149 ustawy p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając, czy organ pozostaje w bezczynności bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność organu, nawet wówczas, gdy decyzja została podjęta z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania.
Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowo-administracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, jakiej domaga się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowo - administracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
W przedmiotowej sprawie po wniesieniu skargi na bezczynność przez K.T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, Samorządowe Kolegium Odwoławczego w N., którego działanie było objęte skargą K.T., w dniu 14 lutego 2011 r. wydało decyzję administracyjną znak: [....], orzekającą o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Z. z 25.
- 09. 2007 r., znak: [....]. O wydaniu ww. decyzji Sąd został powiadomiony pismem Prezesa SKO w N. z dnia 16.02.2011, którym organ przesłał do akt sprawy ww. decyzję z 14.02. 2011. r.
Wobec powyższego w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wymienione w pkt. 1 i 2 tego przepisu) stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.