Uzasadnienie
Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Instytucja ponaglenia została uregulowana w art. 37 k.p.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
- 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
W myśl § 3 art. 37 ponaglenie wnosi się:
- 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Z treści skargi oraz innych przesłanych do Sądu dokumentów wynika, ze D. C. wielokrotnie (pismami z dnia 21 lutego 2020 r., 12 maja 2020 r., 26 czerwca 2020 r., 22 października 2020 r., 22 stycznia 2021 r. i 17 maja 2021 r.) domagał się od Inspektor Ochrony Środowiska przeprowadzenia kontroli działania stacji paliw w Ł. pod kątem spełnienia wymagań ochrony środowiska, w szczególności w zakresie odprowadzania ścieków.
Wszystkie te pisma były skierowane do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w K. (a nie do organu wyższego stopnia) i żadne nie nosiło cech ponaglenia.
W tej sytuacji wniesiona skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Jednocześnie trzeba wyjaśnić, że niniejsze postanowienie nie stoi na przeszkodzie by w przyszłości wnieść skutecznie skargę na bezczynność organu po wcześniejszym wniesieniu ponaglenia spełniającego wymogi z art. 37 k.p.a.