Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, uznawano za środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I OZ 893/13, Lex Omega nr 1385941). Wobec tego wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu, nie poprzedzone zażaleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a., powoduje odrzucenie takiej skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
- 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Wniesienie skargi na przewlekłość, nie poprzedzone zażaleniem lub (po dniu 1 czerwca 2017 r.) ponagleniem należy uznać za niedopuszczalne.
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek nadanej Pocztą w dniu 5 czerwca 2017 r. - wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - skargi B. K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie wniosku z dnia 4 listopada 2016 r. o wszczęcie postępowania.
Na marginesie Sąd wskazuje, że ww. skarga B. K. (nadana Pocztą w dniu 5 czerwca 2017 r.) stanowiła jednocześnie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie wniosku z dnia 4 listopada 2016 r. o wszczęcie postępowania. Skardze na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] został nadany odrębny bieg.
Skarga B. K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł datowane na dzień 30 stycznia 2017r., adresowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], pismo – zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie – w którym wskazał, że na podstawie art. 37 k.p.a. autor pisma wnosi zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].
Natomiast, w odniesieniu do rozpoznawanej w niniejszym postępowaniu sądowym skargi na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], należy stwierdzić, że skarżący nie wniósł do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie zażalenia w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., ani ponaglenia w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a. w brzmieniu obowiązującym od tej daty.
Zatem skarżący, przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], nie wyczerpał prawem przepisanych środków zaskarżenia.
Wobec powyższego rozpoznawana skarga na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wniesiona do Sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Na marginesie należy wyjaśnić, że skarga do sądu administracyjnego jest środkiem sformalizowanym, winna być wnoszona za pośrednictwem organu administracji (art. 54 § 1 p.p.s.a.), który może we własnym zakresie taką skargę uwzględnić (54 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Na podstawie tego przepisu – wobec odrzucenia skargi – Sąd postanowił zwrócić skarżącemu cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, orzekając jak w pkt 2 sentencji postanowienia.