Uzasadnienie
Uzasadnienie:
A. F. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody w sprawie [...], polegającą na nierozpoznaniu wniosków z dnia 27 marca 2018 r., 9 kwietnia 2018 r. i 13 kwietnia 2018 r., dotyczących wydania z akt sprawy określonych dokumentów.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie.
Pismem z dnia 17 października 2018 r., w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 8 października 2018 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez przedstawienie dowodu, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody skarżący wyczerpał tryb określony w art. 37 §1 kpa tj. wniósł ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ww. wezwanie zostało doręczone skarżącemu dnia 23 października 2018 r. W dniu 24 października 2018 r. (data nadania) A. F. nadesłał kserokopię ponaglenia z dnia 13 kwietnia 2018 r. do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na "działanie urzędników Województwa "wobec nie odniesienia się do wniosku z dnia 13 marca 2018 r. i 30 marca 2018 r." oraz kserokopię ponaglenia z dnia 4 maja 2018 r. do Ministra Inwestycji i Rozwoju, na działanie Wojewody (znak sprawy [...]) wobec braku odzewu na podania z dnia 13 marca 2018 r. i 13 kwietnia 2018 r., wnosząc o "usunięcie naruszenia prawa poprzez stwierdzenie nieważności decyzji".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa) – DZ.U. 2018, poz. 1302 sądowa kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji ma na celu ochronę praw strony, przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z kolei zgodnie z art. 52 §1-3 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 §2 b ppsa).
Wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 kpa stanowi warunek konieczny do wywiedzenia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niewyczerpanie trybu przedskargowego prowadzić musi do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej z innych powodów na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ppsa.
Będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Wojewody nie została poprzedzona ponagleniem. Bezczynność Wojewody skarżący upatrywał w nierozpoznaniu jego wniosków z dnia 27 marca 2018 r, 9 kwietnia 2018 oraz 13 kwietnia 2018 dotyczących wydania skarżącemu określonych dokumentów. Tymczasem przedstawione ponaglenia dotyczyły wniosków z dnia 13 marca 2018 r., 30 marca 2018 r. i wniosku z dnia 13 kwietnia 2018 r. jednak dotyczącego zobowiązania Wojewody do stwierdzenia nieważności decyzji. Z uwagi na powyższe Sąd nie badał swojej kognicji na podstawie przepisu art. 3 ppsa, dając pierwszeństwo przesłance wyczerpania trybu przedskargowego.
W związku z powyższym orzeczono o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ppsa.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie przepisu art. 232§1 pkt 1 ppsa.