Uzasadnienie
S
P ' '
M.K, M.R. oraz M.S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy Iwkowa w zakresie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej budowy oczyszczalni ścieków i zbiorczej kanalizacji sanitarnej w Gminie Iwkowa, sprecyzowanej we wniosku z dnia 15 września 2020 r.
Skarżący zarzucili organowi naruszenie przepisów art. 13 ust. 1 i ust. 2, art 16 ust 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r, o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. 20016 r., póz. 1764) poprzez nieudzielenie wnioskowanej informacji przy braku jakiejkolwiek poprzedzającej informacji o trudnościach w tym względzie.
Wnieśli o zobowiązanie organu właściwego do odpowiedzi na wniosek, "w terminie niezwłocznym, aczkolwiek nie dłuższym niż 7 dni"; zasądzenie od Wójta Gminy Iwkowa na rzecz skarżących kosztów postępowania w kwocie po 300,00 zł dla każdego skarżącego jako "pokrycie kosztów przygotowania i złożenia wniosku oraz skargi, a także jako zadośćuczynienie za celowe lekceważenie, poniżanie i ignorowanie skarżących przez organ".
W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że pismem z dnia 15 września 2020 r.
* złożyli wniosek do Wójta Gminy Iwkowa o udostępnienie informacji publicznej i przekazanie w wersji elektronicznej kopii dokumentacji związanej z budową oczyszczalni ścieków i zbiorczej kanalizacji sanitarnej w Gminie Iwkowa. Tryb wystąpienia o przedmiotową informację był podyktowany długoterminowym lekceważeniem skarżących przez organ w procesie kanalizowania miejscowości i w konsekwencji brakiem dokończenia budowy sieci kanalizacyjnej w obrębie ich nieruchomości (działki ewidencyjne nr [...],[...],[...]), przy jednoczesnej próbie zakończenia inwestycji z pominięciem przedmiotowych nieruchomości. Celowo użyto sformułowania dokończenia, gdyż na nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr[...],[...] oraz [...] został częściowo wykonany rurociąg ze studzienkami rewizyjnymi.
Skarżący z obawy przed takim działaniem organu, "dywersyjnym wobec własnych mieszkańców gminy", wystąpili z wnioskiem o udzielenie informacji, w celu rozeznania się na jakim etapie znajduje się przedmiotowa inwestycja oraz w celu zasięgnięcia informacji o planowanych przez organ kolejnych krokach w tym względzie. Skarżący podkreślili, że byli stroną w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w toczącym się l postępowaniu administracyjnym o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji i nie zostali wykluczeni na etapie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na realizację inwestycji oraz w trakcie realizacji inwestycji. Organ jako inwestor nie uzyskał również zmiany pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji, która w dalszym ciągu pozostaje w obiegu prawnym.
Dodatkowo skarżący w trakcie realizacji inwestycji na terenie Gminy Iwkowa kilka razy "upominali"' się ustnie oraz pisemnie o wykonanie sieci kanalizacyjnej w obrębie ich nieruchomości, co do dnia złożenia wniosku nie przyniosło wymiernych skutków. W ocenie skarżących, organ próbuje za wszelką cenę pomijać przedmiotowe nieruchomości, czego dowodem jest stanowisko organu wobec wcześniejszych pism i ustnej rozmowy oraz całkowite zlekceważenie przedmiotowego wniosku, przy jednoczesnej próbie zakończenia całej inwestycji. Mając powyższe na uwadze zasadna jest ocena, że działania i postępowanie organu w przedmiotowej sprawie są niedopuszczalne z rażącym naruszeniem przepisów prawa i ze szkodą dla skarżących będących jednocześnie stronami postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Iwkowa wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Dalej organ wskazał, że udzielenie wnioskowanej informacji publicznej wymagało podjęcia szeregu czasochłonnych czynności o charakterze technicznym, co oznaczało, że informacja ta miała charakter informacji przetworzonej. Żądana przez skarżących informacja publiczna została im przesłana przy piśmie Wójta Gminy Iwkowa z dnia 15 października 2020 r, znak: [...] jako załącznik w postaci nośnika z dokumentacją oraz odniesieniem do zamieszczonych dokumentów. W piśmie z dnia 19 października 2020 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy w Iwkowej w dniu 20 października 2020 r., skarżący stwierdzili, że przesłana im informacja publiczna nie czyni zadość treści wniosku oraz wskazali dodatkowe dokumenty o których wydanie wnioskują. Organ wskazał, że pismo to zostanie rozpatrzone jako kolejny wniosek o udostępnienie informacji publicznej.
W dalszej części Wójt Gminy wyjaśnił, że sprawa budowy sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami do niej w obrębie działek skarżących ciągnie się od 2019 r. W tym samym czasie kilkukrotnie zostały organizowane spotkania przy udziale wnioskodawcy, inwestora, inspektora oraz radnych gminnych w terenie, aby dojść do porozumienia. Jednak nie dawało to żadnego efektu. Prace budowlane 2 zostały przerwane po wycofaniu wszelkich zgód przez Gminną Spółdzielnię [...] w Iwkowej reprezentowaną przez Zarząd Spółdzielni. W związku z powyższym w dniu 5 lutego 2020 r. odbyło się spotkanie, w którym uczestniczyły wszystkie zainteresowane i zaproszone strony. Spotkanie dotyczyło wypracowania realnego wariantu realizacji budowy sieci kanalizacji sanitarnej oraz przyłączy kanalizacyjnych. W trakcie spotkania udało się ustalić przebieg, który został zaakceptowany ustnie przez każdą z zaproszonych stron.
Zaproponowany przebieg sieci kanalizacji sanitarnej oraz przyłączy wynikał z propozycji właścicieli gruntów. Wypracowany przebieg był korzystny dla wszystkich właścicieli nieruchomości, Inwestora, a także możliwy do realizacji przez Wykonawcę. W związku z zaakceptowanym przebiegiem Wykonawca wytyczył przebieg istniejącego wodociągu, jako punkt odniesienia, przez uprawnionych geodetów i w oparciu o pozyskane materiały z zasobów geodezyjnych Starostwa Powiatowego. Wszystkie prace ziemne miały być wykonane metodą bezwykopową (przewiertu sterowanego). Następnym krokiem miało być wytyczenie przebiegu sieci i przyłączy do budynków. Niestety podczas przystąpienia do wytyczenia trasy sieci i przyłączy stanowisko skarżących zostało zmienione i wycofano wszystkie ustne zgody, bez wcześniejszego powiadomienia Inwestora i Wykonawcy. Organ nadmienił, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego proponowana zmiana przebiegu sieci kanalizacyjnej jest zmianą nieistotną, ponieważ wszystko dzieje się w granicach działek, które są wymienione w decyzji o pozwoleniu na budowę.
Pismem z dnia 13 lutego 2020 r. skarżący pisemnie wycofali wszystkie ustne zgody. W odpowiedzi Wójt Gminy Iwkowa wystosował pismo. W następstwie w dniu 18 marca 2020 r. wpłynęło kolejne pismo skarżących, w którym jeszcze raz podniesiono sprawę budowy sieci kanalizacji sanitarnej w obrębie przedmiotowych działek i braku zgody na zmianę przebiegu. Na to pismo została wysłana informacja, iż w związku ze stanem epidemii koronawirusa w kraju i obowiązującymi przepisami, przedmiotowa sprawa zostanie rozpatrzona w późniejszym terminie. W następnej kolejności 18 września 2020 r. wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Prace budowlane zostały zakończone przez Wykonawcę z dniem 31 sierpnia 2020 r. w tym momencie trwają prace nad przygotowaniem dokumentacji do rozliczenia projektu.
Ponadto pismem z dnia 15 października 2020 r. skarżący zostali poinformowani, iż po uzyskaniu przez Gminę pozwolenia na użytkowanie sieci kanalizacji sanitarnej, każdy z mieszkańców, który nie wyraził zgody na podłączenie sieci kanalizacji.
3 sanitarnej, jest zobowiązany do złożenia w Urzędzie wniosku o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej. Po wykonaniu projektu przyłącza oraz jego pozytywnym uzgodnieniu będzie można wybudować przyłącze do sieci.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., póz. 2167 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., póz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a" sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem stosując środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Niniejszą sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 p.p.s.a. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że wbrew stanowisku wyrażonemu przez organ w odpowiedzi na skargę skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi dla swojej skuteczności zostać poprzedzona wniesieniem ponaglenia. Kwestia ta jest jednolicie ujmowana w orzecznictwie. Wyczerpujące rozważania zaprezentowane zostały przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 października 2020 r, sygn. akt l OSK 2266/19. Sąd stwierdził, że możliwość wniesienia skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest uzależniona od wcześniejszego złożenia środka zaskarżania. Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowi ogólną zasadę, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Ponaglenie, do którego odwołuje się art. 53 § 2b p.p.s.a., jest przewidzianym na gruncie ustawy Kodeksu 4 postępowania administracyjnego środkiem zwalczania bezczynności organów administracji oraz przewlekłego prowadzenia postępowania.
Stanowi o tym wprost art. 37 § 1 k.p.a. Ponaglenie wywiera więc skutek wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia na gruncie k.p.a. Niewątpliwie zatem przewidziany w art. 53 § 2b p.p.s.a. wymóg wniesienia ponaglenia odnosi się do bezczynności organu w zakresie -spraw rozpoznawanych w trybie k.p.a. Jednakże tego rodzaju środek zaskarżenia nie jest wymagany w sprawach, których przedmiotem jest bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej nie toczy się bowiem, poza wyjątkami wyraźnie wskazanymi w ustawie o dostępie do informacji publicznej, w trybie unormowanym w k.p.a., który w art. 37 reguluje instytucję ponaglenia. Ustawa o dostępie do informacji publicznej, która jest ustawą szczególną, regulującą w sposób kompleksowy kwestie związane z prawem dostępu do informacji publicznej, tego rodzaju środka zaskarżenia nie przewiduje.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. póz. 1429 ze zm. - dalej jako "u.d.i.p") przepisy k.p.a. stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej. W związku z tym przepisy k.p.a. nie mają zastosowania w zakresie pozostałych czynności podejmowanych przez organ na podstawie przepisów u.d.i.p., w tym do czynności materialno-technicznych w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dlatego też skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona ponagleniem.
Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.:
- 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1 b tego przepisu stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie art. 149 § 2 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.
W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. Szustakiewicz, "Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych", Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że Wójt Gminy Iwkowa jako organ władzy jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Również zakres żądanych informacji jako związanych z realizacją inwestycji celu publicznego w postaci budowy sieci kanalizacyjnej i oczyszczalni ścieków świadczy o tym, że przedmiotem wniosku objęte były informacje o 6 charakterze publicznym. Organ nie kwestionował zresztą faktu, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną, co więcej w dniu 15 października 2020 r. przesłał do skarżących pisma, w których - jak twierdził w odpowiedzi na skargę -udzielił objęte wnioskiem informacje publiczne. Dokonując oceny, czy informacja została udostępniona w pełnym zakresie konieczne jest zestawienie żądania zawartego we wniosku z 15 września 2020 r. z udzieloną przez Wójta Gminy Iwkowa odpowiedzią.
Należy więc wskazać, że skarżący zwrócili się do Wójta Gminy Iwkowa o udostępnienie w formie elektronicznej na nośniku CD lub DVD informacji związanych z budową oczyszczalni ścieków i zbiorczej kanalizacji sanitarnej w Gminie Iwkowa w okresie od rozpoczęcia do dnia 15 września 2020 r.:
- - treści wszystkich decyzji administracyjnych
- - danych z prowadzonego postępowania o zamówienia publicznej (m.in. SIWZ, urnowy na prace projektowe i wykonawcze)
- - dokumentacji związanej z przyznanym dofinansowaniem na wykonanie inwestycji i projektu budowlanego
- - wszelkiej dokumentacji powykonawczej (jeżeli została wykonana)
- - dokumentów związanych z pojętym działaniem przez inwestora zmierzającym do wyegzekwowania złożonej pisemnej zgody przez właściciela/li sąsiadujących nieruchomości i jednocześnie blokujących wykonanie przedmiotowej inwestycji zgodnie z projektem budowlanym
- - przedstawienie harmonogramu dalszych działań zmierzających do zakończenia przedmiotowej inwestycji.
W odpowiedzi w piśmie z dnia 15 października 2020 r. Wójt Gminy Iwkowa przesłał wnioskodawcom płytę CD na której znajdowały się scany umów o wykonanie robót budowlanych wraz z aneksami, a także linki do stron internetowych na których zamieszczono materiały dokumentujące przebieg procedury przetargowej na "Budowę oczyszczalni ścieków wraz z kanalizacją sanitarną na terenie gminy Iwkowa znak sprawy: [...] " oraz "Budowę oczyszczalni ścieków rwa z kanalizacją sanitarną na terenie gminy Iwkowa - Budowa oczyszczalni ścieków Qśrd=450m3/d w miejscowości Kąty na działkach nr 10, 92/1, 93 obręb Kąty, gmina Iwkowa (2018-06-07)".
Dodatkowo organ wyjaśnił, że prace budowlane zostały przerwane po wycofaniu wszelkich zgód przez Gminną Spółdzielnie [...] w Iwkowej reprezentowaną przez Zarząd Spółdzielni. Wójt Gminy Iwkowa 7 wyjaśnił, że zorganizował spotkanie, na którym uzgodniono alternatywny przebieg sieci kanalizacji sanitarnej, na który wszystkie zainteresowane strony wyraziły ustną zgodę. Wykonawca przystąpił do prac ale nie został dopuszczony przez skarżących do wykonania przedmiotowego zadania. W związku z powyższym, nie było możliwości wybudowania odcinka na działkach skarżących. Prace budowalne zostały zakończone przez Wykonawcę z dniem 31 sierpnia 2020 r. w tym momencie trwają prace nad przygotowaniem dokumentacji do rozliczenia projektu.
Ponadto organ poinformował, że po uzyskaniu pozwolenia na użytkowania sieci kanalizacji sanitarnej, każdy z mieszkańców, który nie wyraził zgodę na podłączenie sieci kanalizacji sanitarnej, jest zobowiązany do złożenia wniosku o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej. Po wykonaniu projektu przyłącza oraz jego pozytywnym uzgodnieniu będzie można wybudować przyłącze do sieci.
Skarżący nie byli usatysfakcjonowani udzieloną odpowiedzią, stąd skierowali do Wójta Gminy Iwkowa kolejne pismo z dnia 19 października 2020 r. w którym podnieśli, że udzielone dane nie czynią zadość wnioskowi. Istotnie, w ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom organu, informacja publiczna nie została udostępniona w pełnym zakresie. Wójt Gminy Iwkowa ograniczył podjęte czynności do przedstawienia danych z prowadzonych postępowań przetargowych, jak również wyjaśnień dlaczego nie doszło do realizacji sieci kanalizacyjnej na nieruchomości skarżących. W pozostałej części wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie został załatwiony. W szczególności nie udostępniono decyzji na podstawie których inwestycja została zrealizowana, dokumentacji związanej z przyznanym dofinansowaniem na wykonanie inwestycji i projektu budowlanego, dokumentacji powykonawczej (zważywszy na termin zakończenia robót budowlanych na dzień 31 sierpnia 2020 r., nie można uznać za wystarczające wskazanie w tym zakresie, że trwają prace nad przygotowaniem dokumentacji do rozliczenia projektu).
Zabrakło również odniesienia się do żądania przedłożenia dokumentów związanych z podjętym działaniem przez inwestora zmierzającym do wyegzekwowania złożonej pisemnej zgody przez właściciela/li sąsiadujących nieruchomości i jednocześnie blokujących wykonanie przedmiotowej inwestycji zgodnie z projektem budowlanym, jak również rozpoznania wniosku o przedstawienie harmonogramu dalszych działań zmierzających do zakończenia przedmiotowej inwestycji. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, 8 nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust.
2. W myśl ust. 2 art. 13 jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
W stanie faktycznym zaistniałym w niniejszej sprawie organ, do którego zwrócono się o udostępnienie informacji publicznej pozostaje więc w stanie bezczynności w zakresie w jakim nie ustosunkował się do całości objętych wnioskiem informacji.
W tej sytuacji, na podstawie art.149 § 1 pkt 1) oraz § 1a p.p.s.a. należało zobowiązać go wydania aktu lub dokonania czynności w związku z wnioskiem skarżących w terminie 14 dni, wynikającym z powołanego wyżej art. 13 ust. 2 u.d.i.p.
Oceniając, czy zaistniała bezczynność miała- miejsce z rażącym naruszeniem prawa trzeba mieć na względzie całokształt okoliczności sprawy. Organ nie pozostawał bierny w sprawie, zareagował na wniosek strony, udostępniając częściowo żądaną informację. Postawy organu nie sposób ocenić jako celowo lekceważącej i nacechowanej złą wolą w zadośćuczynieniu żądaniu skarżących.
Warto wyjaśnić, że stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa zastrzeżone jest dla wyjątkowych sytuacji. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 kwietnia 2020 r., sygn. II OSK 1415/19 wskazał, że "za rażące naruszenie prawi należałoby uznać działanie bezsporne, ponad miarę, niewątpliwe, wyraźne oraz oczywiste. Za wyczerpujące powyższe pojęcie przyjdzie uznać stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób jednoznaczny. Naruszenie kwalifikowane jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie zwykłe. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też 'w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa.
Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego 9 uzasadnienia." Bezczynność organu w niniejszej sprawie nie odpowiada powyższemu opisowi.
Z tych względów Sąd stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z.rażącym naruszeniem prawa.
Sąd nie znalazł również podstaw dla przyznania na rzecz skarżących sumy pieniężnej. W wyroku z dnia 15 grudnia 2020 r., sygn. II OSK 1727/20 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że zastosowanie środków w postaci zasądzenia sumy pieniężnej lub grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. jest uprawnieniem dyskrecjonalnym sądu, zatem możliwością, z której powinien skorzystać, jeżeli wymagają tego względy związane ze zwalczaniem i zapobieganiem bezczynności lub przewlekłemu prowadzeniu postępowania przez kontrolowany organ administracji publicznej. W niniejszej sprawie należało uznać, że stwierdzenie w zaskarżonym wyroku bezczynności w procedowaniu przedmiotowej sprawy stanowiło wystarczający środek dyscyplinujący, a tym samym nie zachodziła potrzeba zastosowanie innych instrumentów przewidzianych w powołanym przepisie. W sprawie nie zaistniały szczególne okoliczności po stronie skarżącej, które uzasadniałyby przyznanie żądanej sumy pieniężnej.
Dlatego też w pozostałej części na podstawie art.151 p.p.s.a. skarga została oddalona.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. 10