Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 18 marca 2008 r. J.K. wystąpił do Prezydenta Miasta K. o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: "budowa 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących z garażami, budowa wewnętrznej drogi dojazdowej na dz. nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] Obr [...], wraz z budową wjazdu z dz. [...] obr. j.w. przy ul. [...] w K ".
Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: "budowa 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących z garażami, budowa wewnętrznej drogi dojazdowej na dz. nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] obr. [...] wraz z budową wjazdu z dz. [...] obr. j.w. przy ul. [...] w K. ".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [....] po rozpatrzeniu odwołania J.K., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [;....]
W dniu 3 września 2012 r. J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. polegającą na zaniechaniu z rażącym naruszeniem prawa dokonania kontroli prawidłowości i legalności procedury przeprowadzonej przez Prezydenta Miasta K. w sprawie znak: [...] prowadzonej na wniosek inwestora z dnia 18 marca 2008 r. o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: "budowa 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących z garażami, budowa wewnętrznej drogi dojazdowej na dz. nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] obr. [...], wraz z budową wjazdu z dz. [...] obr. jw. przy ul. [...] w K. ".
Skarżący wniósł o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. do przeprowadzenia w terminie bezzwłocznym a nieprzekraczalnym do dwóch miesięcy wszelkich czynności prawem przewidzianych, a w szczególności o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. do zbadania prawidłowości postępowania w sprawie, w którym zapadła decyzja z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...], a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi podkreślono, że przedmiotem zaskarżenia nie jest decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie, lecz sposób prowadzenia postępowania, który w rezultacie doprowadził do konieczności jego umorzenia. Skarżący wyraźnie wskazuje na stronie 12 uzasadnienia, że "skarga przedmiotowa nie dotyczy prawidłowości wydanej decyzji tylko zarzutu rażących naruszeń prawa przez organ w istotnym zakresie stosowania nielegalnej procedury, co miało decydujący negatywny wpływ na prawa w zakresie wydania niekorzystnej dla inwestora decyzji o umorzeniu". Podnosi też, że domaga się stwierdzenia przez Sąd, czy doszło do przewlekłości postępowania.
Mając na uwadze treść skargi, wnioski skarżącego dotyczące nałożenia obowiązków na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. oraz oświadczenie skarżącego złożone na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. Sąd zakwalifikował skargę J..K jako skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Takim innym środkiem zaskarżenia w przypadku bezczynności lub przewlekłości jest – zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez samorządowe kolegium odwoławcze, nad którym nie ma organu wyższego stopnia – dla dopuszczalności złożenia skargi do sądu konieczne jest uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżący – jak oświadczył na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r, - nie zrealizował przed wniesieniem skargi do Sądu wyżej wskazanego ustawowego wymogu wniesienia skargi. Tym samym nie wyczerpane zostały przez skarżącego środki zaskarżenia, co powoduje, że skarga także z tej przyczyny podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 cytowanej ustawy.
Odrzucana skarga nie podlega merytorycznemu badaniu. To zatem, czy organ przed wydaniem decyzji prowadził postępowanie przewlekle, czy pozostawał w bezczynności, pozostaje poza oceną Sądu.
O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd zwraca stronie uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.