Uzasadnienie
W dniu 2 kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek D.J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na bezczynność Prezydenta Miasta T..
We wniosku tym skarżący oświadczyła, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwiema pełnoletnimi córkami i synem. Jak wynika z treści przedstawionego formularza ich miesięczny dochód z tytułu zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w T. alimentów, na rzecz małoletniego syna D.A.J. wynosi 600 zł. Innego dochodu nie deklaruje. Oświadcza, iż jest osobą bezrobotna bez prawa do pobierania zasiłku.
W składa majątku skarżącego wchodzi mieszkanie o pow. 48 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 2ha.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż jest osobą bezrobotną, bez prawa do pobierania zasiłku z tego tytułu. Jedynym źródłem utrzymania rodziny są alimenty dla syna D. w wysokości 600 zł miesięcznie.
Na utrzymaniu skarżącego pozostaje troje dzieci, które nie osiągają żadnego dochodu, gdyż nadal się uczą. Nadto skarżący oświadczył, iż dorosłe córki studiują, w trybie studiów stacjonarnych. Nie pracują. Z nieruchomości rolnej o pow. 2 ha nie uzyskuje żadnych dochodów, gdyż w większości są to nieużytki. Nie korzysta z dopłat unijnych.
Do wniosku skarżący dołączył następujące kserokopie dokumentów: wyrok Sądu Okręgowego w T. orzekający rozwód małżonków K. i D.J. zasądzający w pkt III od matki K.J. na rzecz syna D.J. alimenty w wysokości 600 zł miesięcznie; kartę rejestracji osoby bezrobotnej; polisę ubezpieczeniowa samochodu będącego własnością skarżącego, nakaz płatniczy w sprawie podatku rolnego i leśnego w wysokości 96 zł za rok 2013, pismo z [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w sprawie wysokości opłat za mieszkanie i media – 830,09 zł oraz pismo z tej samej spółdzielni w sprawie zmiany opłat z tytułu kosztów obsługi kredytu mieszkaniowego, fakturę za energię elektryczną. Nadto w sprawie do sygn. akt II SAB/ Kr 16/13 skarżący dołączył raport z obrotów na konie skarżącego za okres od 7 grudnia do 21 marca 2013 r.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,(Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt1 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Należy zwrócić uwagę czym jest instytucja prawa pomocy. Prawo pomocy to inaczej prawo ubogich. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną (do takich osób zalicza się bezrobotnych, osoby pozbawione środków do życia), bądź gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjonalne (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r. I GZ 107/05, niepubl.). Z kolei przez uszczerbek dla siebie, bądź rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt FZ 794/04, niepubl.).
W przedmiotowej sprawie po dokonaniu analizy informacji wynikających z oświadczeń skarżącego jak i dołączonych dokumentów, referendarz sądowy uznał, iż nie zachodzą szczególne okoliczności, określone w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. pozwalające na skuteczne ubieganie o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Skarżący we wniosku oświadczył, iż jedynym źródłem utrzymania jego 4 osobowej rodziny jest świadczenie alimentacyjne jakie przysługuje synowi skarżącego w wysokości 600 zł. Skarżący według oświadczenia nie osiąga w miesiącu żadnego dochodu. Jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, bez prawa do pobierania zasiłku. Tymczasem jak wynika z przedstawionego raportu obrotów na koncie (dołączonego do akt II SAB / Kr 16-13) skarżący dysponuje stałymi wpływami na konto. W miesiącu grudniu 2012 r. jest to kwota 2.400 zł, w styczniu 2013 r. 2.000 zł, 188 zł i 61,68 zł, w lutym - 900 zł i 950 zł, w marcu - 1.500 zł, 1.000 zł i 26,52 zł. Na dzień 21 marca 2013 r. saldo rachunku wynosiło 5.999,80 zł. Ponadto jak wynika z powyższego dokumentu przestawione przez skarżącego konto nie jest jedynym, którym dysponuje w banku [...]. Nie jest więc prawdą jakoby jako by jedynym źródłem utrzymania skarżącego i jego rodziny były alimenty w wysokości 600 zł. Przeczą temu również pozostałe informacje przekazane przez skarżącego.
Według przedstawionych dokumentów utrzymanie mieszkania wraz z opłatą mediów miesięcznie wynosi 830,09 zł. Obsługa zaciągniętego kredytu, o spłacie którego skarżący nie wspomina wynosi 159,44 zł. Do przedstawionych wydatków koniecznych należy doliczyć również koszt zakupu żywności, środków czystości, ubrań a w razie potrzeby leków. Ponadto skarżący dysponuje pojazdem mechanicznym, którego utrzymanie biorąc pod uwagę aktualne koszty paliw również jest kosztowne.
Według oświadczenie również pełnoletnie córki skarżącego pozostają na jego utrzymaniu, gdyż obie studiują w trybie studiów stacjonarnych, w innych miejscowościach, nie pracują. Oznacza to, że koszt dojazdów, opłat za mieszkanie, wyżywienie i pomoce naukowe spoczywa na skarżącym.
Wobec powyższego należało więc przyjąć, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego oraz kosztów ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Złożone przez skarżącego na urzędowym formularzu oświadczenie jest co najmniej niewiarygodne, w obliczu przedstawionych informacji na temat jego sytuacji finansowej, dochodów i wykazanych wydatków.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).