Uzasadnienie
Pismem z 16 grudnia 2020 r. skarżąca H. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w formie elektronicznej, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Burmistrza B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga ta - stanowiąca załącznik do przesłanego ww. sposób pisma zatytułowanego "Zawiadomienie o wniesieniu pozwu do WSA" – nie została podpisana.
W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego, pismem z 12 marca 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez jej podpisanie w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), tj. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym - wszystko pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W odpowiedzi na ww. wezwanie, w piśmie przewodnim z 14 marca 2021 r. wysłanym za pośrednictwem platformy ePUAP, skarżąca podała, że przesyła skargę podpisaną podpisem zaufanym. Podpisem zaufanym opatrzono pismo przewodnie, zaś pismo w załączniku, stanowiące skargę, ponownie nie zostało podpisane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w postaci elektronicznej.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła skargę drogą elektroniczną. Skargę stanowił załącznik do pisma przewodniego.
W związku z tym, że podpis elektroniczny został złożony przez skarżącą jedynie pod pismem przewodnim, nie zaś pod skargą, w wykonaniu zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego skarżąca wezwana została do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez podpisanie złożonej skargi w sposób, którym mowa w art. 46 § 2a i 2b Ppsa. Zaznaczono przy tym, że podpisane jest jedynie pismo przewodnie z dnia 16 grudnia 2020 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżące nie podpisała skargi i ponownie podpisem zaufanym opatrzono jedynie pismo przewodnie.
Na konieczność podpisania załącznika zawierającego treść skargi wskazuje art. 46 § 2a p.p.s.a., który stanowi o wymogu podpisania pisma procesowego, a nie pisma przewodniego, do którego załącznik stanowi pismo procesowe niepodpisane podpisem elektronicznym. W ocenie Sądu niewłaściwe zrealizowanie powyższego wymogu naprowadza na istotne wątpliwości co do treści woli strony w zakresie elementów konstrukcyjnych skargi (art. 57 § 1 p.p.s.a.).
Przywołany art. 46 § 2a p.p.s.a. odwołuje się do konieczności podpisania pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego. Definicję legalną tego dokumentu określa art. 3 pkt 2 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2020 r., poz. 346 ze zm.). Po myśli tego przepisu, dokumentem elektronicznym jest stanowiący odrębną całość znaczeniową zbiór danych uporządkowanych w określonej strukturze wewnętrznej i zapisany na informatycznym nośniku danych. W przedmiotowej sprawie zasadnicza część komunikatu, w szczególności określenie przedmiotu skargi, zawarta była poza dokumentem podpisanym przez skarżącą.
Uznając zatem, że podpisanie pisma przewodniego nie czyniło zadość wymogowi podpisania skargi w sposób określony w art. 46 § 2a p.p.s.a., wobec prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwań, Sąd zobowiązany był skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. postanowiono zwrócić skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu.