Uzasadnienie
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie braku wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w kilku postępowaniach administracyjnych prowadzonych przed tym organem.
Sąd administracyjny rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności zobowiązany jest badać dopuszczalność takiej skargi, a w szczególności badać, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w przepisie art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), wśród których wymienia się również niedopuszczalność skargi (pkt 6).
Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art.3 §2 pkt 1-4a P.p.s.a. Art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. wskazuje, że kontroli Sądu mogą być poddane postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Wyłączenie pracownika lub odmowa jego wyłączenia następuje przez wydanie postanowienia wyrok NSA z 29.05.1990 r. SA/Po 1555/89, ONSA 1990, nr 2-3, poz. 44), jednakże na postanowienie to nie służy zażalenie. Postanowienie takie, w myśl art. 142 k.p.a. strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.
Ponieważ akt polegający na wyłączeniu bądź odmowie wyłączenia pracownika organu pozostaje poza zakresem właściwości sądu administracyjnego (vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2005 r. sygn. P 8/03) to sąd administracyjny nie ma również kompetencji do rozpoznawania skargi na bezczynność w podjęciu takiego aktu, a więc jest ona niedopuszczalna.
Z powyższych względów skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić na podstawie art.58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. jako niedopuszczalną.