Uzasadnienie
Decyzją Wójta Gminy [...] z dnia 26 kwietnia 2012 r. znak: [...] odmówiono nakazania E. M. i A. M. usunięcia nawiezionej i rozplantowanej ziemi na działce nr ew. [...] w J..
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła w dniu 23 maja 2012 r. C. S..
Następnie w dniu 9 listopada 2012 r. (data nadania) C. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nierozpatrzenia jej odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 26 kwietnia 2012 r. znak: [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie względnie umorzenie postępowania.
Kolegium Odwoławcze podało, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego Kolegium rozpatrzyło odwołanie C. S. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 26 kwietnia 2012 r. znak: [...]. W dniu 5 listopada 2012 r. wydano decyzję nr [...] w przedmiotowej sprawie uchylając zaskarżoną decyzję w całości i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej daje w skrócie "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w wyżej wymienionych przypadkach.
Warunkiem formalnym skutecznego wniesienia skargi jest wyczerpanie przez stronę skarżącą środków zaskarżenia poprzedzających wniesienie skargi w danej sprawie. Taki obowiązek wynika wprost z art. 52 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie służy stronie prawo wniesienia zażalenia do organu wyższej instancji, a jeżeli nie ma organu wyższego stopnia – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Nie ma organu wyższej instancji nad samorządowymi kolegiami odwoławczymi, tym niemniej prawidłowe wniesienie skargi na bezczynność takiego organu także musi być poprzedzone postępowaniem, umożliwiającym temu organowi usunięcie nieprawidłowości. Takie stanowisko zajęto również w orzecznictwie sądowym (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1649/11, opub. w LEX nr 1151663 z tezą: 1. W przypadku bezczynności ministra oraz samorządowego kolegium odwoławczego nie ma zastosowania przepis art. 37 § 1 k.p.a., bowiem w stosunku do takiego organu nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji, stosując zasadę autokontroli działania organu oraz pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, należy przyjąć, że przed wniesieniem skargi należy wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a.").
Ponieważ w tej sprawie skarżąca nie poprzedziła wniesienia skargi do Sądu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa, stąd skarga ta podlega odrzuceniu. Sąd w każdym przypadku odrzuca skargę, jeżeli strona wnosząca taką skargę nie wyczerpała poprzedzającego jej wniesienie administracyjnego trybu zaskarżenia (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.).
W przypadku odrzucenia skargi Sąd nie bada sprawy merytorycznie. Sąd tylko informacyjnie podaje, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 5 listopada 2012 r. rozpoznało odwołanie A. i M. S., a brak rozpoznania tego odwołania był przedmiotem skargi na bezczynność.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. i art. 58 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 52 § 2 – 4 P.p.s.a. oraz art. 37 § 1 K.p.a. Sąd skargę odrzucił.