Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Pismem z dnia 11 lipca 2017 r. (data wpływu do organu 12 lipca 2017 r.) P. M. zwrócił się, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, do Rady Miejskiej w K. Z. o przekazanie kserokopii protokołu z sesji Rady Miasta z dnia 30 czerwca 2016 r.
Pismem z dnia 20 lipca 2017 r. Przewodniczący Rady Miasta poinformował P. M., że - z uwagi na okres urlopowy -odpowiedź na jego wniosek z dnia 11 lipca 2017 r., zostanie udzielona do dnia 14 sierpnia 2017 r.
Pismem z dnia 10 sierpnia 2017 r. Przewodniczący Rady Miasta poinformował P. M., że kserokopia protokołu z sesji Rady Miasta z dnia 30 czerwca 2016 r. zostanie mu przekazana po przedłożeniu w Biurze Rady Miejskiej dowodu wpłaty w wysokości [...] zł na konto bankowe Urzędu Miasta K. Z. zgodnie z Zarządzeniem nr [...] Burmistrza Miasta K. Z. z dnia 22 sierpnia 2011 r. w sprawie określenia wysokości dodatkowych kosztów związanych z udostępnieniem informacji publicznej.
Pismem z dnia 14 sierpnia 2017 r. P. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Rady Miasta skargę na bezczynność Rady Miasta, polegającą na nieudostępnieniu informacji wnioskowanych w piśnie z dnia 11 lipca 2017 r.
W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miasta przedstawił przebieg sprawy oraz podał, że P. M. zarówno w 2016 jak i w 2017 r. trzykrotnie występował do Rady Miejskiej o udostępnienie kserokopii dokumentów z pracy Rady. Wnioskowane dokumenty każdorazowo otrzymywał po przedłożeniu w Biurze Rady Miejskiej dowodu wpłaty za ich wydanie. Wyjaśnił, że wnioskodawcy nie odmówiono udostępnienia informacji publicznej, a
Sygn. akt II SAB/Kr 185/17 jedynie poinformowano o konieczności dokonania uprzedniej opłaty za wydanie wnioskowanego dokumentu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W sprawie nie ma sporu co do tego, że żądana informacja jest informacją publiczną, a Rada Miejska jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia.
Nie jest sporne i to, że informacja nie została udostępniona w terminie przewidzianym ustawą zasadniczo z tego powodu, że skarżący nie uiścił opłaty, o którą został wezwany.
Co do zasady dostęp do informacji publicznej nie jest odpłatny. Zgodnie jednak z art. 15 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, jeżeli w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek podmiot obowiązany do udostępnienia ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom. W takim wypadku podmiot zobowiązany powiadomi wnioskodawcę o wysokości opłaty, a udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek.
Skierowanego do wnioskodawcy w dniu 10 sierpnia 2017 r. pisma informującego o potrzebie przedstawienia dowodu opłaty w kwocie [...]zł. nie można uznać za powiadomienie, o którym mowa w cytowanym przepisie. Nie ma w nim ani powołania się na przepis art. 15, ani wskazania konkretnych "dodatkowych kosztów" związanych z realizacją wniosku, ani wreszcie żadnej informacji o terminie przedłożenia dowodu opłaty i skutkach jego upływu. Samo odwołanie się do wydanego w sprawie opłat zarządzenia Burmistrza [...] (pomijając ocenę zgodności z prawem takiego aktu) nie czyni z owego pisma aktu tamującego obowiązek terminowej realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Podkreślić przy tym trzeba, że prawidłowo skierowane i merytorycznie uzasadnione powiadomienie o dodatkowych kosztach jedynie odracza na 14 dni obowiązek udzielenia informacji, a nie uzależnia jego wykonanie od uiszczenia opłaty.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Niewątpliwie terminu tego nie dochowała Rada Miasta w załatwieniu wniosku skarżącego, popadając w stan bezczynności, utrzymujący się w dniu wniesienia skargi.
Stan ten nie ustał do chwili wyrokowania. Dlatego tez na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązano Radę do dokonania czynności.
Zgodnie z art. 149 § 1a w/w ustawy sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy jednocześnie stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd fakt bezczynności stwierdził, choć nie ocenił tego stanu jako rażąco naruszającego prawo. Ustawa nie reguluje przesłanek takiej oceny, niewątpliwie jednak kryteria muszą nawiązywać do okoliczności danej sprawy.
W ocenie tej należy uwzględnić, że reakcja na wniosek skarżącego nastąpiła bezzwłocznie oraz że od daty złożenia wniosku do daty wniesienia skargi upłynął okres nieco przekraczający 1 miesiąc. Organowi nie można zarzucić działania celowo opieszałego lekceważącego czy nacechowanego niedbalstwem. Nie ma zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, nawet przy uwzględnieniu specyfiki postępowania w sprawach o udostępnienie informacji publicznej, że stwierdzona bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, nie ma też uzasadnienia dla wymierzenia organowi grzywny. Dlatego na podstawie art. 149 § 1a ppsa orzeczono jak w pkt II wyroku.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 w/w ustawy. /