Uzasadnienie
Skarżący J.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Rady Gminy D. Przewodniczący Komisji Rewizyjnej Rady Gminy D. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.
Skarżący wezwany zarządzeniem z dnia 22.11.2012r. sprecyzował, że przedmiot jego skargi dotyczy "braku jakiejkolwiek informacji o terminie zwołania komisji rewizyjnej".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 149 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 1-4a § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skarga na bezczynność może obejmować jedynie orzekanie w sprawach obejmujących:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Tymczasem skarga na bezczynność w przedmiotowej sprawie dotyczy "braku informacji o terminie zwołania komisji rewizyjnej".
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 marca 2003r., IV SAB/Wa 109/07 - publikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://cbois.nsa.gov.pl).
Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego możliwe jest natomiast tylko w takim zakresie, w jakim możliwe jest zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów (art. 3 § 2 pkt 8 w związku z pkt 1-4a p.p.s.a.). Przepisy te bowiem określają przedmioty zaskarżenia, wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, a tym samym zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Zatem skarga na bezczynność jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność organów zasadna może być tylko w tych przypadkach, w których organy zobowiązane do wydania decyzji i postanowień, bądź do dokonania określonej czynności, z ustawowego obowiązku nie wywiążą się w określonym terminie, a także wówczas, gdy skargę składa uprawniony do tego podmiot.
Podsumowując, rozpatrując skargę na bezczynność sąd ogranicza się więc do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa i czy przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji strona wyczerpała tryb, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) dalej k.p.a.
Przedmiotowa sprawa nie należy do żadnej z ww. kategorii spraw podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Informacja o terminie o terminie zwołania komisji rewizyjnej nie jest udzielana w formie decyzji administracyjnej, postanowienia, ani tym bardziej pisemnej interpretacji. Co więcej udzielenie takiej informacji nie wiąże się z wszczęciem i prowadzeniem indywidualnego postępowania jurysdykcyjnego. Kwestie kogo zawiadamia się o terminach posiedzeń komisji rady gminy i kto może w nich uczestniczyć normują przede wszystkim przepisy ustrojowe i wewnętrzne regulacji gminy np. jej statut, regulamin itp. Są to więc kwestie związane z wewnętrzną sferą funkcjonowania administracji publicznej, która nie podlega kontroli sądu.
W związku z powyższym sąd administracyjny nie był właściwy do rozpoznania sprawy, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.