Uzasadnienie
H.O. w skardze na beczynność Burmistrza W. wniósł o wyznaczenie Burmistrzowi W. dodatkowego terminu przekazania Jego skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oraz o zastosowanie środka dyscyplinującego w postaci kary grzywny wobec tego organu. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 13 sierpnia 2013 roku.
W uzasadnieniu H.O. podnosi, że 28 czerwca 2013r. złożył na Dziennik Podawczy Urzędu Miejskiego w W. zażalenie na bezczynność Burmistrza W. skierowaną do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Skarżący stwierdza, że jego skarga na beczynność organu nie dotarła do SKO w K. w terminie zakreślonym w art. 21 Ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Burmistrz W. w odpowiedzi na skargę, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie 28 sierpnia 2013r. wniósł o oddalenie skargi H.O. w całości jako bezzasadnej.
W uzasadnieniu zaznaczono, iż przedmiotem skargi jest domniemana bezczynnosć organu w zakresie przekazania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zażalenia skarżącego z dnia 27 czerwca 2013r., przedmiotem którego była zarzucana przaz skarżącego bezczynność organu dotycząca udostępnienia informacji publicznej. Organ wskazuje, że wnioski skarżącego były traktowane jako interpelacje zgłaszane podczas sesji Rady Miejskiej, do której jako radny należy skarżący i w takim trybie były rozpatrywane. Organ podnosi również, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze, według trybu przyjętego w Ustawie o dostępie do informacji publiczne,j nie bylo właściwe do rozpoznania tego zażalenia, mimo tego Urząd Miejski przesłał do SKO w K. pisma skarżącego wraz z informacją, że skarżącemu przesłano żądane dokumenty, dlatego też według organu zarzuty dotyczące bezczynności organu w zakresie przekazania zażalenia skarżącego są bezzasadne.
Według organu także wniosek skarżącego o zastosowanie środka dyscyplinującego w postaci grzywny jest bezzasadny, gdyż, jak podnosi organ, możliwość wymierzenia grzywny dotyczy sytuacji niewykonania przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 Ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego.
Przystępując do rozpatrywania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności do ustalenia, czy jest ona dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.":
"Art.
- 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach."
Wobec powyższego należy stwierdzić, że czynność Burmistrza W. polegająca nie nieprzekazaniu (lub przekazaniu) zażalenia na bezczynność organu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nie mieści się w katalogu aktów lub czynności objętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, zawartym w art. 3 p.p.s.a. Nie stanowi bowiem aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego służy wyłącznie na nie wydanie decyzji administracyjnej, nie wydanie postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty lub wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach wreszcie na inne niż akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że czynność materialno–techniczna w postaci przekazania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K, zażalenia H.O. na bezczynność Burmistrza W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie mieści się w katalogu aktów lub czynności objętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, zawartym w art. 3 p.p.s.a., przede wszystkim nie jest to decyzja lub postanowienie, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowienie rozstrzygającym sprawę co do istoty.
W tym miejscu należy odnieść się do kwestii, czy czynność przekazania pisma do innego organu stanowi akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. I tak, w aktualnym stanie prawnym przekazanie podania organowi właściwemu przyjmuje postać czynność materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma jedynie obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie (środek odwoławczy itp.) i która nie podlega zaskarżeniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2012r. o sygn. akt I OSK 38/12, LEX nr 1120679). Nie jest to bowiem czynność o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. nie rozstrzyga bowiem o uprawnieniach lub obowiązkach strony postępowania administracyjnego wynikających z przepisów prawa.
Dodać jedynie należy, że zażalenie na bezczynność Burmistrza W. z 27.06.2013r. zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. przesyłką pocztową w dniu 9.08.2013r. i wpłynęło do adresata w dniu 12.08.2013r., a więc na dzień przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność w przekazaniu tego zażalenia.
Stwierdzić należy, że sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie wobec czego skargę jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. o czym orzeczono w sentencji postanowienia.